Table of Contents
పూర్వం ఒక ఊరిలో సోమదత్తుడు అనే ఒక పేద బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా దయగలవాడు, తన దగ్గర ఏమీ లేకపోయినా వచ్చిన అతిథులను ఖాళీ చేతులతో పంపేవాడు కాదు. అతని భక్తికి మెచ్చిన ఒక సాధువు, సోమదత్తుడికి ఒక అక్షయ పాత్రను బహుమతిగా ఇచ్చాడు.
అక్షయ పాత్ర మహిమ:
ఆ పాత్ర ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, అందులో ఆహారం ఎప్పటికీ అయిపోదు. ఎన్ని వందల మందికైనా ఆ పాత్ర ద్వారా భోజనం పెట్టవచ్చు. సోమదత్తుడు ఆ పాత్ర సహాయంతో ఊరిలోని పేదలందరికీ రోజూ కడుపునిండా అన్నం పెట్టేవాడు. అతని పేరు దేశమంతా మారుమోగిపోయింది.
రాజుగారి అసూయ:
ఈ విషయం ఆ దేశపు రాజుగారికి తెలిసింది. “సాధారణ పేదవాడి దగ్గర అక్షయ పాత్ర ఉండటమేమిటి? అది రాజకోటలో ఉండాలి” అని అసూయపడ్డాడు. వెంటనే సైనికులను పంపి సోమదత్తుడి దగ్గర ఉన్న అక్షయ పాత్రను బలవంతంగా లాక్కొని రమ్మన్నాడు.
రాజు ఆ పాత్రను తన భోజనశాలలో ఉంచి, తన గొప్పతనం చాటుకోవాలని పెద్ద విందు ఏర్పాటు చేశాడు. కానీ విచిత్రం ఏమిటంటే, రాజు ఆ పాత్రలో చేయి పెట్టగానే అది ఖాళీగా కనిపించింది. ఎంత ప్రయత్నించినా అందులో నుండి ఒక్క మెతుకు కూడా రాలేదు.
అసలు రహస్యం:
రాజు కోపంతో సోమదత్తుడిని పిలిపించి, “నన్ను మోసం చేశావు! ఇది అక్షయ పాత్ర కాదు, సామాన్యమైన పాత్ర” అని గద్దించాడు.
అప్పుడు సోమదత్తుడు వినయంగా ఇలా అన్నాడు:
“మహారాజా! అది కేవలం పాత్ర కాదు, అది మన దానగుణానికి ప్రతిరూపం. నేను ఆ పాత్రను ఇతరుల ఆకలి తీర్చడానికి ఉపయోగించాను, కాబట్టి అది అక్షయంగా ఆహారాన్ని ఇచ్చింది. కానీ మీరు దానిని కేవలం మీ స్వార్థం కోసం, అహంకారం కోసం వాడుతున్నారు. అందుకే అది మీకు ఖాళీగా కనిపిస్తోంది.”
రాజుకు తన తప్పు తెలిసింది. స్వార్థంతో కూడిన సంపద ఎప్పటికీ తృప్తినివ్వదని గ్రహించి, అక్షయ పాత్రను తిరిగి సోమదత్తుడికి ఇచ్చేశాడు.
నీతి (Moral):
మంచి మనసుతో చేసే దానం ఎప్పుడూ తరగదు. స్వార్థం ఉన్న చోట ఎంతటి సంపద ఉన్నా అది వ్యర్థమే.
See Also plz click on this : black-hamsa-story
మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ స్టోరీస్ ను చూడండి.
