పూర్వం నైమిశారణ్యంలో కలిదోష నివారణకు యజ్ఞం చేయాలనుకున్న మహర్షులు, ఆ యజ్ఞ ఫలాన్ని త్రిమూర్తులలో ఎవరికి ఇవ్వాలో తేల్చే బాధ్యతను బృగు మహర్షికి అప్పగించారు. బృగు మహర్షి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్ళినప్పుడు, బ్రహ్మదేవుడు తన రాకను గమనించలేదని ఆగ్రహించి, భూలోకంలో ఆయనకు పూజలు జరగకుండా శపించాడు. ఆ తర్వాత కైలాసానికి వెళ్ళి, అక్కడ కూడా పరమశివుడు తనను గుర్తించలేదని కోపంతో ఆయనకు భూలోకంలో కేవలం లింగ రూపంలోనే పూజలు జరుగుతాయని శాపం ఇచ్చాడు. చివరిగా వైకుంఠానికి వెళ్ళిన మహర్షి, శ్రీమహావిష్ణువు వక్షస్థలంపై తన్నగా, స్వామి కోపగించుకోకుండా ముని పాదాలను వత్తి క్షమాపణ కోరాడు. స్వామి యొక్క ఈ శాంత గుణానికి మెచ్చిన బృగువు, ఆయనే యజ్ఞ ఫలానికి అర్హుడని నిర్ణయించాడు.
ముని తన నివాసమైన విష్ణువు వక్షస్థలంపై తన్నడంతో ఆగ్రహించిన లక్ష్మీదేవి వైకుంఠాన్ని విడిచి భూలోకానికి వెళ్ళిపోయింది. ఆమెను వెతుకుతూ శ్రీమహావిష్ణువు కూడా భూలోకానికి వచ్చి, శ్రీనివాసుడనే పేరుతో శేషాద్రి కొండలపై ఒక పుట్టలో నివాసం ఏర్పరచుకున్నాడు. ఆ సమయంలో ఆకాశరాజు అనే మహారాజుకు భూమిని దున్నుతుండగా లభించిన పద్మావతి దేవిని శ్రీనివాసుడు వివాహం చేసుకున్నాడు. కలియుగాంతం వరకు తిరుమల శిఖరాలపై నివసించాలని నిర్ణయించుకున్న స్వామికి, ఆకాశరాజు తమ్ముడైన తొండమాన్ చక్రవర్తి ఒక అద్భుతమైన ఆలయాన్ని నిర్మించాడు.
తిరుపతి సమీపంలోని ఒక పల్లెలో భీముడు అనే పేద కుమ్మరి భక్తుడు ఉండేవాడు. అతను పూలు కొనే స్తోమత లేక, తను కుండలు చేసే మట్టితోనే పువ్వులు చేసి భక్తితో స్వామికి సమర్పించేవాడు. అప్పట్లో తొండమాన్ చక్రవర్తి ప్రతిరోజూ బంగారు పువ్వులతో పూజ చేసేవాడు, కానీ స్వామి చక్రవర్తి బంగారు పువ్వుల కంటే భీముడి మట్టి పువ్వులనే ఎక్కువ ప్రీతితో స్వీకరించేవారు. భక్తిలో ఆడంబరం కంటే నిష్కల్మషమైన మనసు, త్రికరణ శుద్ధి ముఖ్యమని స్వామి రాజుకు కలలో కనిపించి వివరించాడు. ఆ కుమ్మరి భక్తికి మెచ్చిన స్వామి అతనికి వైకుంఠ ప్రాప్తిని ప్రసాదించాడు.
పూర్వం కాంచీపురంలో దేవదత్తుడు అనే వేద పండితుడు, ఆయన భార్య మాలిని దేవి ఉండేవారు. ఒకరోజు వారి ఇంటికి వచ్చిన ఒక బ్రాహ్మణుడు వారి జాతకాలను పరిశీలించి, దేవదత్తుడికి శని దోషం కారణంగా అపమృత్యువు (అకాల మరణం) కలిగే సూచనలు ఉన్నాయని చెప్పాడు. ఈ అపమృత్యు దోషాన్ని నివారించడం కోసం సప్త శనివారాల వ్రతాన్ని ఆచరించాలని, దాని ద్వారా శనీశ్వరుని మరియు వేంకటేశ్వర స్వామిని ప్రసన్నం చేసుకోవాలని ఆయన సూచించాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు చెప్పిన విధంగానే దేవదత్తుడు, మాలిని దేవి కలిసి భక్తితో ఈ వ్రతాన్ని ప్రారంభించారు.
వ్రత విధానం ప్రకారం, వారు శనివారం రోజున బ్రహ్మ ముహూర్తంలో (తెల్లవారుజామున 4 గంటలకు) నిద్రలేచి స్నానమాచరించారు. ఇంటి ఈశాన్య భాగంలో మండపాన్ని ఏర్పాటు చేసి స్వామివారి చిత్రపటాన్ని ఉంచి పూజించారు. ఉదయం పూట కొబ్బరికాయలు, అరటిపండ్లు, నల్ల ద్రాక్ష మరియు ఏడు చిమ్మిరి ఉండలను నైవేద్యంగా సమర్పించారు. రోజంతా ఉపవాసం ఉండి, సాయంత్రం వేళ ఏడు లడ్డూలతో పూజ నిర్వహించి, ఒక బ్రాహ్మణుడికి భోజనం పెట్టిన తర్వాత మాత్రమే వారు ఆహారం తీసుకున్నారు. ఈ విధంగా వరుసగా ఏడు శనివారాల పాటు అత్యంత నిష్ఠతో వ్రతాన్ని పూర్తి చేశారు.
వారి భక్తికి మెచ్చిన వేంకటేశ్వర స్వామి మాలిని దేవి కలలో సాక్షాత్కరించి, ఆమె భర్తకు ఉన్న అపమృత్యు దోషాన్ని తొలగించినట్లు తెలిపాడు. దేవదత్తుడికి రాబోయే జన్మలోని ఆయుర్దాయాన్ని కూడా ఈ జన్మకే ఇచ్చి, వందేళ్ల పాటు సుఖశాంతులతో జీవించేలా ఆశీర్వదించాడు. ఆ తర్వాత ఆ దంపతులు తిరుమలకు వెళ్లి స్వామిని దర్శించుకుని మొక్కులు తీర్చుకున్నారు. కలియుగంలో ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించిన వారికి శని బాధలు, గ్రహ దోషాలు తొలగిపోయి, అష్టైశ్వర్యాలు మరియు సమస్త శుభాలు కలుగుతాయని ఈ కథ ద్వారా మనకు తెలుస్తోంది.
సప్త శనివారాల వ్రత కథను విన్నా, చదివినా లేదా ఇతరులకు వినిపించినా జన్మజన్మల పాపాలు నశించి, కోటి జన్మల పుణ్యం లభిస్తుందని ఈ వ్రత మహాత్మ్యం చెబుతోంది. ఈ వ్రతాన్ని నిష్ఠతో ఆచరించిన దేవదత్తుడు మరియు మాలిని దేవి దంపతులు, స్వామి అనుగ్రహంతో అపమృత్యు దోషం నుండి విముక్తి పొందడమే కాకుండా, వందేళ్ల పాటు సుఖశాంతులతో జీవించి, చివరకు శ్రీహరి సాన్నిధ్యాన్ని పొందారు. కలియుగంలో వేంకటేశ్వర స్వామి ప్రత్యక్ష దైవమని, ఆయనను ఆరాధించే వారికి అసాధ్యమైనది ఏదీ ఉండదని ఈ వ్రత కథ ద్వారా మనకు స్పష్టమవుతోంది.
ఈ వ్రతాన్ని భక్తితో ఆచరించేవారికి వ్యాపార అభివృద్ధి, సిరిసంపదలు మరియు అష్టైశ్వర్యాలు సిద్ధిస్తాయి. ముఖ్యంగా శని దోషాలతో బాధపడేవారికి ఈ వ్రతం ఒక కల్పవృక్షంలా పనిచేసి, గ్రహ బాధలను తొలగించి కుటుంబంలో సమస్త శుభాలను చేకూరుస్తుంది. భక్తుడు సమర్పించే వస్తువుల కంటే, అతని మనసులో ఉండే నిష్కల్మషమైన భక్తి శ్రద్ధలే స్వామికి అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైనవని, ఆడంబరాల కంటే త్రికరణ శుద్ధితో చేసే పూజకే మోక్షం లభిస్తుందని ఈ కథలోని భీముడు అనే కుమ్మరి ఉదంతం నిరూపిస్తుంది.
కావున, మానవులందరూ తమ శక్తి మేరకు ఈ సప్త శనివారాల వ్రతాన్ని ఆచరించి, ఆ తిరుమల శ్రీనివాసుని కృపాకటాక్షాలకు పాత్రులు కావాలని సూత మహర్షి వివరించారు. ఈ వ్రతం కేవలం ఒక పూజ మాత్రమే కాదు, ఇది కలియుగ దోషాల నుండి మనల్ని రక్షించే ఒక ఆధ్యాత్మిక మార్గం.
See Also plz click on this: story-behind-ardhanarishwar-form-of-shiva
మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ పురాణాలు ను చూడండి.
