Table of Contents
అనగనగా ఒక పెద్ద అడవి అండీ. ఆ అడవి పక్కనే కంటికి ఇంపుగా, అద్దంలా మెరిసిపోయే ఒక పెద్ద చెరువు ఉండేదన్నమాట. ఆ చెరువులో బోలెడన్ని చేపలతో పాటు ‘కంబూ’ అనే ఒక ముద్దులొలికే తాబేలు, ‘తీక్షుడూ’ అనే ఒక భలే తెలివైన ఎండ్రకాయ (పీత) ఉండేవి. ఈ ఇద్దరూ ప్రాణ స్నేహితులండీ బాబూ! ఒకరిని విడిచి ఒకరు అస్సలు ఉండేవారు కాదు. అయితే, అదే చెరువు ఒడ్డున ఉండే ఒక ముసలి కొంగ కన్ను ఈ తాబేలు మీద పడింది మరి. ఎప్పటికైనా ఈ తాబేలుని ముచ్చటగా నమిలి పారేయాలని ఆ కొంగ ప్లాన్ వేయడం మొదలుపెట్టింది.
కొంగ వేసిన కపట ప్లాన్ (The Cunning Stork)
ఆ కొంగ ఊరికే కూర్చోకుండా ఒకరోజు తాబేలు దగ్గరికి వచ్చి… “అబ్బే! తమ్ముడూ తాబేలూ, ఈ చెరువులో నీళ్లు ఎండిపోతున్నాయి చూశావా? అల్లంత దూరంలో కొండల వెనుక ఒక మాయా సరస్సు ఉంది, అక్కడ అమృతం లాంటి నీళ్లు ఉన్నాయి. నిన్ను నా వీపు మీద కూర్చోబెట్టుకుని అక్కడికి తీసుకెళ్తాను రా మరి!” అని భలే నమ్మబలికింది.
పాపం… మన అమాయక తాబేలు ఆ కొంగ మాటలు ఇట్టే నమ్మేసి ప్రయాణానికి రెడీ అయిపోయింది. కానీ, పక్కనే ఉన్న ఎండ్రకాయకి మాత్రం ఏదో తేడా కొట్టిందండీ బాబూ! “ఒరేయ్ స్నేహితుడా! ఈ కొంగ మాటలు నమ్మొద్దు, ఇందులో ఏదో మతలబు ఉంది. నేను కూడా మీతో పాటు వస్తాను” అని చెప్పి, తాబేలు కాళ్ల సందులో దాక్కుని ప్రయాణమైంది.
కొండపైన అసలు రంగు బయటపడింది!
కొంగ ఆ తాబేలును తీసుకుని ఒక పెద్ద బండరాయి మీదకి వెళ్లి వాలింది. ఆ రాయి చుట్టూ చూస్తే బోలెడన్ని ఎముకల కుప్పలు కనిపించాయండీ బాబోయ్!
అప్పుడు కొంగ గర్వంగా నవ్వుతూ… “ఓరి మూర్ఖ తాబేలా! ఇక్కడ ఏ మాయా సరస్సూ లేదు, పాడూ లేదు. ఇప్పటిదాకా ఈ చెరువులో చేపలన్నింటినీ ఇక్కడికి తెచ్చి తిన్నది నేనే! ఈరోజు నీ పని కూడా అవుట్!” అని నోరు తెరిచింది.
అంతే… తాబేలు గుండె ఝల్లుమంది! ప్రాణాలు పోయే టైం వచ్చేసరికి వణికిపోవడం మొదలుపెట్టింది.
ఎండ్రకాయ వింత తీర్పు – కొంగ సంహారం (The Climax)
సరిగ్గా అదే టైంలో… తాబేలు వెనక దాక్కున్న ఎండ్రకాయ చుయ్ మంటూ బయటకి వచ్చింది. తన పదునైన కొరుకు కాళ్లతో కొంగ వైపు చూస్తూ భలే తెలివిగా ఒక ముచ్చట చెప్పింది:
“ఆగూ కొంగ బావా! నువ్వు మా ఫ్రెండ్ని తినేయడం భలే కరెక్ట్. కానీ, చచ్చేముందు మా పల్లెటూరి పద్ధతి ప్రకారం ఒక చిన్న వింత తీర్పు తీర్చాలి. నీ గొంతు ఎంత గట్టిదో చూస్తే గాని… ఈ తాబేలు మాంసం నీకు అరుగుతుందో లేదో నేను చెప్పలేను. ఒక్కసారి నీ మెడను ఇటు వంచు చూద్దాం!” అంది.
ఆ గర్వంతో ఉన్న కొంగ… “నా మెడ ఎంత గట్టిదో చూడు!” అంటూ మెడను కిందకి దించింది. ఇంకేముంది… సమయం కోసం చూస్తున్న మన ఎండ్రకాయ, కళ్ళు మూసి తెరిచేలోపు తన కత్తెర లాంటి కాళ్లతో కొంగ మెడను గట్టిగా పట్టి ‘కటకటా’ కొరికేసింది మరి! దెబ్బకి ఆ కపట కొంగ ప్రాణాలు గాల్లో కలిసిపోయాయి. తాబేలు ప్రాణాలతో బయటపడి, తన స్నేహితుడి తెలివికి మురిసిపోతూ ఇద్దరూ హాయిగా చెరువుకి తిరిగి వచ్చేశారు!
ఈ కథలోని నీతి (Moral of the Story):
అతి ఆశ, కపట బుద్ధి ఉన్నవాళ్లు ఎదుటివారిని మోసం చేయాలని చూస్తే… ఆఖరికి ఆ ప్లానే వాళ్ల ప్రాణాల మీదకి తెస్తాది మరి! ఉపాయంతో ఆలోచిస్తే ఎంతటి అపాయాన్నైనా ఇట్టే దాటేయొచ్చు.
మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ నీతి కథలు ను చూడండి.
