భీముని పట్టణంలో రుద్రయ్య అనే ఒక పరమ పిసినారి ఉండేవాడు. అతను ఎవరికీ ఎటువంటి సహాయం చేసేవాడు కాదు మరియు ఎప్పుడూ ఇంకా ఎక్కువ డబ్బులు ఎలా సంపాదించాలా అని ఆలోచిస్తూ ఉండేవాడు. అతని ఇంటి ముందు ఒక పెద్ద చెట్టు ఉండేది. అది తన ఇంటి ముందు ఉండటం వల్ల, ఆ చెట్టు కూడా తనదేనని రుద్రయ్య గట్టిగా నమ్మేవాడు.
ఒకరోజు ఆ ఊరికి కొత్తగా వచ్చిన సాంబయ్య అనే వ్యక్తి దారిలో వెళ్తూ, ఎండకు తట్టుకోలేక రుద్రయ్య ఇంటి ముందున్న ఆ చెట్టు కింద విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి కూర్చున్నాడు. అది గమనించిన రుద్రయ్య బయటకు వచ్చి, “ఈ చెట్టు నాది, దీని కింద కూర్చోవడానికి నీకు వీల్లేదు” అని గద్దించాడు. రుద్రయ్య పిసినారితనం గురించి ముందే విన్న సాంబయ్య, అతనికి తగిన బుద్ధి చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను రుద్రయ్యతో “నీ చెట్టు నీడను నేను కొనాలనుకుంటున్నాను, అమ్ముతావా?” అని అడిగాడు. నీడను అమ్మి కూడా డబ్బు సంపాదించవచ్చని ఆశపడ్డ రుద్రయ్య, దానికి వెంటనే అంగీకరించి డబ్బు తీసుకున్నాడు.
అప్పటి నుండి సాంబయ్య ప్రతిరోజూ తన స్నేహితులతో, ఆవులతో మరియు మేకలతో వచ్చి ఆ చెట్టు నీడలో కూర్చోవడం మొదలుపెట్టాడు. సూర్యుడి గమనాన్ని బట్టి చెట్టు నీడ మారుతూ ఉంటుంది కాబట్టి, ఆ నీడ సాయంత్రం లేదా ఉదయం వేళల్లో రుద్రయ్య ఇంటి వాకిట్లోకి, కిటికీ గుండా ఇంటి లోపలికి కూడా పడేది. సాంబయ్య తన పశువులను, స్నేహితులను తీసుకుని ఆ నీడను అనుసరిస్తూ రుద్రయ్య ఇంటి లోపలికి కూడా వెళ్లడం మొదలుపెట్టాడు. నీడను అమ్మేశాడు కాబట్టి రుద్రయ్య వారిని ఏమీ అనలేక మిన్నకుండిపోయాడు.
ఒకరోజు రుద్రయ్య ఇంట్లో ఏదో వేడుక జరుగుతుండగా, చుట్టాలు మరియు స్నేహితులు చాలా మంది వచ్చారు. అదే సమయంలో సాంబయ్య తన పశువులతో సహా నీడను అనుసరిస్తూ లోపలికి రావడంతో రుద్రయ్య అడ్డుకున్నాడు. అప్పుడు సాంబయ్య “ఈ నీడ నాది, నీవు నాకు అమ్మేశావు, అది ఎక్కడికి వెళ్తే అక్కడికి వెళ్లే హక్కు నాకుంది” అని అందరి ముందు చెప్పాడు. రుద్రయ్య నీడను కూడా అమ్ముకున్నాడని తెలుసుకున్న అతని స్నేహితులు, చుట్టాలు నవ్వుకోవడం మొదలుపెట్టారు. దీనితో రుద్రయ్యకు చాలా అవమానంగా అనిపించి, తన పిసినారితనం పట్ల సిగ్గుపడి, అప్పటి నుండి తన ప్రవర్తనను మార్చుకున్నాడు.
మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ నీతి కథలు ను చూడండి.
