Table of Contents
తిరుమల గర్భాలయంలో గంట లేకపోవడానికి కారణం:
సాధారణంగా మనం ఏ హిందూ దేవాలయానికి వెళ్లినా గర్భాలయంలో గంట ఉండటం గమనిస్తాము. కానీ కలియుగ దైవమైన తిరుమల వేంకటేశ్వర స్వామి వారి గర్భాలయంలో మాత్రం గంట ఉండదు. దీని వెనుక ఒక అద్భుతమైన పురాణ గాథ దాగి ఉంది. తిరుమల ఆలయంలో స్వామివారికి నివేదనలు లేదా పూజలు జరిగే సమయంలో గర్భాలయం లోపల గంటను మోగించరు; దానికి బదులుగా బయట ఉన్న గంటా మండపంలో పెద్ద గంటలను మోగిస్తారు. సాక్షాత్తు శ్రీనివాసుడు తన వద్ద ఉన్న గంటను ఒక భక్తురాలికి ప్రసాదించడం వల్లే, నేటికీ గర్భాలయంలో ఆ గంట స్థానాన్ని ఖాళీగా ఉంచారని చరిత్ర చెబుతోంది.
తోతారమ్మ మరియు అనంత సూరి దంపతుల భక్తి:
పూర్వం తోతారమ్మ మరియు అనంత సూరి అనే దంపతులు ఉండేవారు. వారికి వివాహం జరిగి పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిచినా సంతానం కలగలేదు. పిల్లల కోసం వారు ఎన్నో పూజలు, నోములు, వ్రతాలు చేసినా ఫలితం దక్కలేదు, అయినప్పటికీ వారు ఎంతో సహనంతో భగవంతుని ప్రార్థిస్తూనే ఉన్నారు. సాధారణంగా గొప్ప వారు జన్మించే ముందు వారి తల్లిదండ్రులు ఇలాంటి కఠిన పరీక్షలను ఎదుర్కొంటారని పెద్దలు చెబుతుంటారు. చివరకు ఆ దంపతులు తిరుమల చేరుకుని స్వామివారిని సేవించుకుని ఆలయంలో నిద్రించారు. ఆ సమయంలో వేంకటేశ్వర స్వామి తోతారమ్మకు స్వప్నంలో దర్శనమిచ్చి, తన వద్ద ఉన్న దివ్యమైన గంటను ఆమె చేత మింగించారు. నీకు ఈ గంట అంశతో ఒక కుమారుడు జన్మిస్తాడని స్వామి ఆమెను ఆశీర్వదించారు. విచిత్రంగా అదే సమయంలో ఆమె భర్త అనంత సూరికి కూడా అదే స్వప్నం రావడం విశేషం.
వేదాంత దేశికుల జననం – గంట అంశతో పుట్టిన మహనీయుడు:
మరుసటి రోజు ఉదయం అర్చకులు వచ్చి చూడగా గర్భాలయంలో ఉండవలసిన గంట కనిపించలేదు. ఆ దంపతులే దానిని దొంగిలించారని కొందరు భావిస్తున్న తరుణంలో, స్వామి వారు స్వయంగా ఒక అర్చకుడి ధ్యానంలో కనిపించి వారెవరినీ ఇబ్బంది పెట్టవద్దని ఆజ్ఞాపించారు. ఆ గంటను తానే స్వయంగా వారికి ప్రసాదించానని, దాని అంశతో ఒక గొప్ప మహనీయుడు వారి కడుపున జన్మిస్తాడని స్వామి వెల్లడించారు. ఆ దివ్య గంటకు గుర్తుగా తిరుమల గర్భాలయంలో మళ్లీ ఎప్పుడూ గంటను ఏర్పాటు చేయలేదు. స్వామి వారు చెప్పినట్లుగానే ఆ దంపతులకు వేదాంత దేశికులు జన్మించారు. ఆయన చిన్నతనం నుంచే అపారమైన తేజస్సును, ప్రతిభను కలిగి ఉండేవారు, ఇది చూసి ఆయన మేనమామ ఈ బాలుడు సామాన్యుడు కాదని గుర్తించి అన్నీ నేర్పించడం ప్రారంభించారు.
బాల్యంలో అసాధారణ మేధస్సు – శ్రీ భాష్య పండితుని ప్రశంస:
వేదాంత దేశికులు చిన్నప్పటి నుంచే అపారమైన తేజస్సును, ప్రతిభను కలిగి ఉండేవారు. ఆయనకు కేవలం నాలుగు లేదా ఐదేళ్ల వయసున్నప్పుడు, ఆయన మేనమామ (గొప్ప ఉపాసకులు) ఆయనను ఒక ప్రవచనానికి తీసుకువెళ్లారు. అక్కడ ఒక గొప్ప పండితుడు ‘శ్రీ భాష్యం’ మీద ప్రవచనం చెబుతున్నారు. దారిలో వెళ్తున్న ఈ బాలుడి ముఖంలోని తేజస్సును చూసి ఆ పండితుడు ఆశ్చర్యపోయి, దగ్గరకు పిలిచి పళ్ళు, మిఠాయిలు ఇచ్చి ఆదరించారు. కొంతసేపు ఆ బాలుడితో ఆడుకున్నాక, పండితుడు తిరిగి ప్రవచనం ప్రారంభించబోతూ, ఇందాక ఎక్కడ ఆపానో అని తన శిష్యులను అడిగారు. శిష్యులు ఆలోచనలో పడగా, బాల దేశికులు ఆ పండితుడు అంతకుముందు తమిళంలో ఎక్కడైతే ఆపారో, ఆ విషయాన్ని స్పష్టంగా చెప్పి అందరినీ విస్మయానికి గురిచేశారు. ఆ బాలుని మేధస్సును చూసి ఆ పండితుడు ముగ్ధుడై, ఈ అబ్బాయి సామాన్యుడు కాదని, సాక్షాత్తు రామానుజుల వారి తర్వాత వైష్ణవ సాంప్రదాయాన్ని నిలబెట్టడానికి జన్మించిన మహనీయుడని కొనియాడారు.
గరుడ మంత్ర సిద్ధి మరియు హయగ్రీవ స్వామి అనుగ్రహం:
దేశికులు యువకుడైన తర్వాత ఆయన మేనమామ ఆయనకు అత్యంత శక్తివంతమైన ‘గరుడ మంత్రాన్ని’ ఉపదేశించి, తమిళనాడులోని తిరువహీంద్రపురం కొండపై దీక్ష చేయమని ఆదేశించారు. మేనమామ పరమపదించిన తర్వాత, దేశికులు ఆ కొండపై నిష్ఠతో గరుడ మంత్రాన్ని జపించగా, గరుత్మంతుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. గరుత్మంతుడు ఆయనకు అపారమైన మేధస్సును ప్రసాదించే ‘హయగ్రీవ మంత్రాన్ని’ ఉపదేశించడమే కాకుండా, స్వామి విగ్రహాన్ని కూడా సృష్టించి ఇచ్చారు. దేశికులు ఆ కొండపైనే హయగ్రీవ మంత్రాన్ని దీక్షగా జపించగా, హయగ్రీవ స్వామి మొదట తేజస్సు రూపంలో, తర్వాత సకిలింత (హేష హాలాహాలం) శబ్ద రూపంలో వినిపించి, చివరకు ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఆ సమయంలో స్వామి నోటి లాలాజలం దేశికుల నోటిలో పడటంతో, ఆయనలో అద్భుతమైన కవితా ధార ఉప్పొంగింది. ఆ క్షణంలోనే ఆయన హయగ్రీవ స్వామిపై 32 శ్లోకాలతో కూడిన ‘హయగ్రీవ స్తుతి’ని రచించారు. దీనివల్ల ఆయనకు కవిత్వంలోనూ, తర్కంలోనూ సాటిలేని వారనే అర్థం వచ్చేలా ‘కవితార్కిక కేసరి’ అనే బిరుదు లభించింది.
నిరాడంబర జీవనం మరియు కాంచన వైరాగ్యం:
వైష్ణవ పీఠంలో ఆచార్యుడైనప్పటికీ, వేదాంత దేశికులు ఎంతో నిరాడంబరమైన మరియు వైరాగ్యంతో కూడిన జీవితాన్ని గడిపేవారు. ఆయన ఎంతోమంది శిష్యులకు విద్యాదానం చేసేవారు కానీ, వారి దగ్గర నుంచి ఒక్క రూపాయి కూడా ఆశించేవారు కాదు. కేవలం భిక్షాటన ద్వారా లభించిన దానితోనే తృప్తిగా జీవించేవారు. ఆయన పేదరికాన్ని చూసి బాధపడిన శిష్యులు ఒకరోజు ఆయనకు తెలియకుండా భిక్షా పాత్రలో బియ్యంతో పాటు బంగారు కాసులను కూడా వేశారు. దేశికులు ఇంటికి వెళ్లి ఆ బియ్యాన్ని చూసి, అందులోని బంగారు కాసులను పురుగులుగా భావించి వాటిని పక్కన పడేశారు. ఆయన భార్య వచ్చి అవి బంగారు కాసులని చెప్పినప్పటికీ, ఇతరుల దానం వల్ల మనసులో స్వార్థం కలుగుతుందని, మనకు దానం అవసరమైనప్పుడు సాక్షాత్తు లక్ష్మీదేవియే ప్రసాదిస్తుందని చెప్పి ఆ సంపదను నిరాకరించారు.
శ్రీ స్తుతి మరియు కనకధార వృష్టి:
వేదాంత దేశికుల వైరాగ్యాన్ని చూసి ఓర్వలేక ఆయన శత్రువులు ఒక పేద బ్రాహ్మణుడిని ఆయన వద్దకు పంపారు. ఆ బ్రాహ్మణుడికి వివాహం చేసుకోవడానికి ధనం లేదని, దేశికుల వద్ద చాలా సంపద ఉందని అబద్ధం చెప్పి పంపించారు. ఆ బ్రాహ్మణుడు వచ్చి తన దీనావస్థను వివరించగా, దేశికులు చిరునవ్వుతో అది తన శత్రువుల పని అని గ్రహించి, సాక్షాత్తు లక్ష్మీదేవిని ప్రార్థిస్తూ ‘శ్రీ స్తుతి’ అనే అద్భుతమైన శ్లోకాలను పఠించారు. ఆయన భక్తికి మెచ్చిన అమ్మవారు ఆకాశం నుంచి బంగారు కాసుల వర్షాన్ని (కనకధార) కురిపించింది. ఇది చూసి ఆశ్చర్యపోయిన ఆ బ్రాహ్మణుడు, ఎవరి సహాయం లేకుండా ఏ కార్యమైనా సాధించగలరనే అర్థం వచ్చేలా దేశికులకు ‘సర్వతంత్ర స్వతంత్ర’ అనే బిరుదును ఇచ్చారు. అలాగే, ఒకసారి ఒక తాపీ మేస్త్రీ ఆయనను హేళన చేస్తూ బావి చుట్టూ గోడ కట్టమని అడిగినప్పుడు, హయగ్రీవ స్వామిని స్మరిస్తూ దేశికులు ఆ రాళ్లను వెన్నలాగా మలుస్తూ అత్యంత నైపుణ్యంతో గోడను నిర్మించారు. ఆ బావి నేటికీ తిరువహీంద్రపురంలో దర్శనమిస్తుంది.
పాదుకా సహస్రం మరియు గరుడ దండకం:
ఒకసారి కొందరు పండితులు దేశికులను ఇబ్బంది పెట్టాలనే ఉద్దేశంతో, ఒక రాత్రిలోపు వెయ్యి శ్లోకాలు ఎవరు చెబుతారో వారే గొప్ప అని పందెం కట్టారు. దేశికులు వినమ్రంగా తాను ఓడిపోయానని చెప్పినప్పటికీ, వారు ఆయనను ఆలయంలో బంధించి గడి వేశారు. ఆ రాత్రి ఆయన హయగ్రీవ స్వామిని ధ్యానిస్తూ ‘పాదుకా సహస్రం’ పేరుతో తెల్లవారేలోపు వెయ్యి అద్భుతమైన శ్లోకాలను రచించారు. ఈ గ్రంథంలో వివాహం, సంతానం వంటి వివిధ కోరికల కోసం ఉద్దేశించిన 32 కార్యసిద్ధి శ్లోకాలు ఉండటం విశేషం. మరో సందర్భంలో, శత్రువులు ఒక విష సర్పంతో దేశికులను కాటు వేయించాలని ప్రయత్నించగా, ఆయన ‘గరుడ దండకం’ పఠించారు. వెంటనే ఆకాశం నుంచి గరుడ పక్షి వచ్చి ఆ పామును తన్నుకుపోయింది. ఆ పాములాడించేవాడు క్షమాపణ కోరగా, దేశికులు దయతో ఆ పామును తిరిగి అతనికి లభించేలా చేశారు.
శ్రీరంగ రక్షణ మరియు అభీతి స్తవం:
శ్రీరంగంపై మహమ్మదీయుల దండయాత్ర జరిగినప్పుడు, అపారమైన వైష్ణవ సాహిత్యాన్ని కాపాడటం కోసం దేశికులు ఎంతో సాహసం చేశారు. శత్రువుల కంట పడకుండా ఉండటానికి ఆయన పది రోజుల పాటు శవాల గుట్టల కింద దాక్కుని, అతి ముఖ్యమైన తాళపత్ర గ్రంథాలను ప్రాణాలకు తెగించి రక్షించారు. ఆ సమయంలో భయం పోగొట్టడానికి ‘అభీతి స్తవం’ అనే స్తోత్రాన్ని రచించారు, దీనిని పారాయణం చేస్తే భయం తొలగిపోతుందని భక్తుల నమ్మకం. ఇతర ఆచార్యులు ఎక్కువగా తమిళ భాషలో రచనలు చేయగా, దేశికులు శంకరాచార్యుల వలె సంస్కృతంలో కూడా అపారమైన సాహిత్యాన్ని అందించారు. ఈ విధంగా తన జీవితాంతం వైష్ణవ సాంప్రదాయాన్ని నిలబెట్టిన ఈ మహనీయుడు చివరకు శ్రీమహావిష్ణువులో ఐక్యమయ్యారు. తిరుమల గర్భాలయంలో గంట లేకపోవడానికి కారణమైన ఈ దివ్య గంటాంశ సంభూతుని చరిత్ర భక్తులకు ఎంతో స్ఫూర్తిదాయకం.
మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ చరిత్ర ను చూడండి.
