అష్టాదశ పురాణాలు: 18 పురాణాల పూర్తి వివరాలు

10

పురాణం – నిర్వచనం మరియు ప్రాముఖ్యత:

“పురాణం” అంటే “పూర్వకాలంలో జరిగింది” లేదా “పురా అపి నవం” (పాతదైనా నిత్య నూతనమైనది) అని అర్థం. మన భారతీయ సంస్కృతిలో పురాణాలు వేదాలకు ఉపబృంహణాలుగా, అంటే వేదాలలోని గూఢమైన అర్థాలను సామాన్యులకు కథల రూపంలో వివరించేవిగా పరిగణించబడతాయి. మనిషి నియమబద్ధమైన జీవనం సాగించి మోక్షమార్గం పొందగలిగే ధర్మసూక్ష్మాలను ఇవి తెలియజేస్తాయి. ఈ పురాణ విజ్ఞానం కేవలం ఆధ్యాత్మిక విషయాలకే పరిమితం కాకుండా, భూగోళశాస్త్రం, ఖగోళశాస్త్రం, రాజనీతి, ఆయుర్వేదం, మరియు సామాజిక ధర్మాలను కూడా తనలో నిముడ్చుకుంది. అనంత విశ్వం గురించి విస్తృతమైన సమాచారం వీటిలో లభిస్తుంది. నేటికీ మన దేవాలయాలలో మరియు గ్రామాలలో ఈ పురాణ ప్రవచనాలు సాగుతుండటం వీటి ప్రాముఖ్యతకు నిదర్శనం.

పురాణాల ఆవిర్భావం మరియు కర్త:

అష్టాదశ పురాణాల కర్త కృష్ణద్వైపాయనుడైన వేదవ్యాస మహర్షి. వేదాలు మంత్రరూపంలో క్లిష్టంగా ఉండటంతో, సామాన్య ప్రజలకు వాటి సారాన్ని అందించడం కోసం వ్యాస భగవానుడు వేదోపనిషత్తుల సారంతో ఈ 18 పురాణాలను సంకలనం చేశారు. భాగవత పురాణం ప్రకారం, పురాణాలు ప్రణవ నాదమైన ఓంకారం నుండి ఉద్భవించాయి. బ్రహ్మదేవుడు ధ్యానమగ్నుడై ఉన్నప్పుడు ఆయన హృదయం నుండి వెలువడిన అనాహత శబ్దం ఓంకారంగా మారి, దాని నుండి వేదాలు మరియు పురాణాలు ఆవిర్భవించాయి. వ్యాసుడు ఈ పురాణ విద్యను తన శిష్యుడైన రోమహర్షణునికి ఉపదేశించగా, ఆయన ద్వారా ఈ జ్ఞానం లోకానికి విస్తరించింది.

పురాణాల ప్రచారం – నైమిశారణ్యం:

వ్యాస మహర్షి పురాణాలను రచించినప్పటికీ, అవి లోకానికి వెల్లడవడానికి ప్రధాన కారణం సూత మహర్షి. ఒకప్పుడు నైమిశారణ్యంలో శౌనకాది మహా మునులు దీర్ఘ సత్రయాగం చేస్తున్నప్పుడు, రోమహర్షణుడి కుమారుడైన సూత మహర్షి వారికి ఈ అష్టాదశ పురాణాలను వినిపించారు. ఈ విధంగా గురు పరంపర ద్వారా పురాణ వాజ్మయం తరతరాలకు అందుతూ వచ్చింది. పురాణాలను వినడం లేదా చదవడం వల్ల సకల పాపాలు తొలగిపోతాయని మరియు మోక్షం సిద్ధిస్తుందని భక్తుల నమ్మకం.

పురాణ లక్షణాలు:

సాధారణంగా ఒక గ్రంథాన్ని పురాణంగా పరిగణించాలంటే దానికి కొన్ని లక్షణాలు ఉండాలని పెద్దలు నిర్ణయించారు. దీనినే “పురాణం పంచలక్షణం” అంటారు. అవి:

1. సర్గము: ప్రపంచ సృష్టిని వివరించడం.
2. ప్రతిసర్గము: ప్రళయం లేదా సృష్టి లయమయ్యే విధానం తెలపడం.
3. వంశము: దేవతలు మరియు ఋషుల వంశావళిని వివరించడం.
4. మన్వంతరము: ఏ కల్పంలో ఏ మనువు కాలంలో ఏం జరిగిందో తెలపడం.
5. వంశానుచరితము: సూర్య మరియు చంద్ర వంశస్థులైన రాజుల చరిత్రలను వివరించడం. అయితే భాగవత పురాణంలో పురాణాలకు పది లక్షణాలు (దశ లక్షణాలు) ఉండాలని చెప్పబడింది. ఈ పది లక్షణాలు ఉన్న వాటిని మహాపురాణాలు అని, ఐదు లక్షణాలు ఉన్న వాటిని పురాణాలు అని కొందరు వర్గీకరిస్తారు.

అష్టాదశ పురాణాలను గుర్తుంచుకునే విధానం:

18 పురాణాల పేర్లను సులభంగా గుర్తుంచుకోవడానికి భాగవత పురాణంలోని ఒక ప్రసిద్ధ శ్లోకం ఉంది: “మద్వయం భద్వయం చైవ బ్రత్రయం వచతుష్టయం | అనాపద్లింగకూస్కాని పురాణాని పృథక్ పృథక్ ||”.

ఈ శ్లోకం ప్రకారం పురాణాల విభజన ఇలా ఉంటుంది:

• మద్వయం (మ-2): మత్స్య పురాణం, మార్కండేయ పురాణం.
• భద్వయం (భ-2): భాగవత పురాణం, భవిష్య పురాణం.
• బ్రత్రయం (బ్ర-3): బ్రహ్మ పురాణం, బ్రహ్మ వైవర్త పురాణం, బ్రహ్మాండ పురాణం.
• వచతుష్టయం (వ-4): విష్ణు పురాణం, వరాహ పురాణం, వామన పురాణం, వాయు పురాణం.
• మిగిలినవి (అక్షరాల వారీగా): అగ్ని, నారద, పద్మ, లింగ, గరుడ, కూర్మ, స్కాంద పురాణాలు.

ఈ 18 పురాణాలలో పద్మ పురాణం అతిపెద్దది కాగా, మార్కండేయ పురాణం అన్నింటికంటే చిన్నది. ఈ పురాణాలన్నీ శ్రీమహావిష్ణువు శరీర భాగాలుగా ఉపమానించబడ్డాయి.

1. మత్స్య పురాణం: ఈ పురాణంలో సుమారు 14,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. శ్రీమహావిష్ణువు మత్స్యావతారం దాల్చిన సమయంలో మనువు అనే రాజుకు చేసిన బోధనలే ఈ పురాణం. ఇది విష్ణుమూర్తి మస్తిష్కంగా (మెదడు) వర్ణించబడింది. ఇందులో కాశీ క్షేత్ర ప్రాశస్త్యం, యయాతి మరియు కార్తికేయుల చరిత్రలు, సావిత్రి వ్రత కథ వంటివి ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. మరణించిన పితృదేవతలకు నిర్వహించే శ్రాద్ధ విధి ప్రాముఖ్యతను, ధర్మాచరణ పద్ధతులను విష్ణువు ఇందులో వివరించారు.

2. మార్కండేయ పురాణం : అష్టాదశ పురాణాలలో ఇది అన్నింటికంటే చిన్నది, ఇందులో కేవలం 9,000 శ్లోకాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. మార్కండేయ మహర్షి ఈ పురాణాన్ని వివరించారు. ఇది విష్ణుమూర్తి కుడి పాదంగా భావించబడుతుంది. శివ, విష్ణువుల మాహాత్మ్యంతో పాటు ఇంద్ర, అగ్ని, సూర్యదేవుల గొప్పదనాన్ని ఇది చాటిచెబుతుంది. ముఖ్యంగా, అత్యంత శక్తివంతమైన “దేవీ మాహాత్మ్యం” (దుర్గా సప్తశతి) ఇందులోని భాగమే. చండీ హోమం మరియు శతచండీ హోమ విధానాలకు ఇదే మూలాధారం.

3. భాగవత పురాణం : భక్తి మార్గంలో అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన ఈ పురాణంలో 18,000 శ్లోకాలు మరియు 12 స్కంధాలు ఉన్నాయి. వేదవ్యాసుడు తన కుమారుడైన శుక మహర్షికి బోధించగా, ఆయన దానిని మృత్యువుకు దగ్గరగా ఉన్న పరీక్షిత్తు మహారాజుకు ఏడు రోజులలో (సప్తహం) వినిపించారు. ఇది విష్ణుమూర్తి ఊరువుగా (తొడ) చెప్పబడింది. ఇందులో శ్రీమహావిష్ణువు దశావతారాల చరిత్ర, ముఖ్యంగా శ్రీకృష్ణుని లీలలు, గజేంద్ర మోక్షం, ప్రహ్లాద చరిత్ర వంటి ఘట్టాలు భక్తులను పరవశింపజేస్తాయి.

4. భవిష్య పురాణం: సూర్య భగవానుడు మనువుకు బోధించిన ఈ పురాణంలో 14,500 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు కుడి మోకాలిగా వర్ణించబడింది. పేరుకు తగ్గట్టుగానే ఇందులో భవిష్యత్తులో జరగబోయే విషయాల గురించిన వివరణలు ఉంటాయి. సూర్యోపాసన విధి, అగ్ని ఆరాధన, వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు మరియు రథసప్తమి వంటి పండుగల ప్రాముఖ్యతను ఈ పురాణం తెలియజేస్తుంది.

5. బ్రహ్మ పురాణం: దీనిని “ఆది పురాణం” లేదా “సూర్య పురాణం” అని కూడా పిలుస్తారు. ఇందులో సుమారు 10,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి మరియు ఇది విష్ణువు శిరస్సు (తల) గా భావించబడుతుంది. బ్రహ్మదేవుడు దక్ష ప్రజాపతికి బోధించిన ఈ పురాణంలో సృష్టి రహస్యాలు, జంబుద్వీపం, పూరీ జగన్నాథ క్షేత్ర మహిమ వంటి విషయాలు ఉన్నాయి. ధర్మాన్ని రక్షించడం ద్వారా మోక్షం ఎలా పొందాలో ఇది వివరిస్తుంది.

6. బ్రహ్మాండ పురాణం: బ్రహ్మదేవుడు మరీచి మహర్షికి ఉపదేశించిన ఈ పురాణంలో 12,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణుమూర్తి ఎముకలతో సమానంగా చెప్పబడింది. ఇందులో అత్యంత ప్రసిద్ధమైన లలితా సహస్రనామ స్తోత్రం, రాధాకృష్ణుల చరిత్ర, పరశురామ మరియు శ్రీరామచంద్రుల వృత్తాంతాలు ఉన్నాయి. ఖగోళ విజ్ఞానం మరియు భూగోళ వర్ణనలు కూడా ఇందులో విస్తృతంగా కనిపిస్తాయి.

7. బ్రహ్మవైవర్త పురాణం : ఈ పురాణంలో 18,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు ఎడమ మోకాలిగా వర్ణించబడింది. సావర్ణి మనువు నారదుడికి బోధించిన ఈ గ్రంథం, రాధాకృష్ణుల లీలలకు, గోలోక ప్రశంసకు ప్రాధాన్యతనిస్తుంది. సృష్టికి మూలమైన ప్రకృతి మరియు ఐదు శక్తుల (దుర్గ, లక్ష్మి, సరస్వతి, సావిత్రి, రాధ) ప్రభావం గురించి ఇందులో వివరంగా ఉంటుంది. ఆహార నియమాలు మరియు రోగ నివృత్తి మార్గాలు కూడా ఇందులో చెప్పబడ్డాయి.

8. వరాహ పురాణం : శ్రీమహావిష్ణువు వరాహావతారం ఎత్తినప్పుడు భూదేవికి బోధించిన ఈ పురాణంలో 24,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు ఎడమ చీలమండగా చెప్పబడింది. ఇందులో విష్ణు ఉపాసనా విధానాలు, వ్రతకల్పాలు మరియు పుణ్యక్షేత్రాల వర్ణన ఉంటుంది. ముఖ్యంగా తిరుమల వేంకటాచల వైభవం మరియు శ్రీనివాసుని చరిత్ర ఇందులో ప్రముఖంగా వివరించబడ్డాయి.

9. వామన పురాణం: పులస్త్య మహర్షి నారద మహామునికి ఉపదేశించిన ఈ పురాణంలో 10,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు చర్మంగా పోల్చబడింది. ఇందులో శివపార్వతుల కళ్యాణం, గణేశ మరియు కార్తికేయుల జన్మ వృత్తాంతాలు, ఋతువుల వర్ణన వంటి ఆహ్లాదకరమైన అంశాలు ఉంటాయి. శివ-విష్ణువుల మధ్య భేదం లేదని చెబుతూ, ఉభయ దైవాల ఆరాధనను ఇది ప్రోత్సహిస్తుంది.

10. వాయు పురాణం : వాయుదేవుడు లోకానికి వివరించిన ఈ పురాణంలో సుమారు 24,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణుమూర్తి ఎడమ భుజంగా పరిగణించబడుతుంది. ఇందులో ఈశ్వరుని మాహాత్మ్యం, కాలమానం (సమయం లెక్కించే విధానం), భూగోళ మరియు సౌరమండల వర్ణనలు వివరంగా ఉంటాయి. శివ వైభవాన్ని చాటిచెప్పే ఈ పురాణాన్ని కొందరు శివ పురాణం అని కూడా పిలుస్తారు. అంజనాదేవి చరిత్ర, వాలి-సుగ్రీవుల వృత్తాంతాలు కూడా ఇందులో చోటు చేసుకున్నాయి.

11. విష్ణు పురాణం : పరాశర మహర్షి తన శిష్యుడైన మైత్రేయునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో 23,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణుమూర్తి కుడి భుజంగా వర్ణించబడింది. ఇందులో విష్ణుమూర్తి అవతారాల వర్ణనతో పాటు, ధ్రువుడు, ప్రహ్లాదుడు మరియు భరతుని వంటి గొప్ప భక్తుల చరిత్రలు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా, శివకేశవుల మధ్య భేదం లేదని, ఇద్దరూ ఒక్కటేనని ఈ పురాణం స్పష్టంగా బోధిస్తుంది. నవగ్రహాల విశేషాలు కూడా ఇందులో వివరించబడ్డాయి.

12. అగ్ని పురాణం: అగ్నిదేవుడు వశిష్ట మహర్షికి ఉపదేశించిన ఈ పురాణంలో 15,400 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణుమూర్తి ఎడమ పాదంగా చెప్పబడింది. దీనిని ఒక జ్ఞాన సర్వస్వం (Encyclopedia) గా భావించవచ్చు, ఎందుకంటే ఇందులో కేవలం ఆధ్యాత్మిక విషయాలే కాకుండా వ్యాకరణం, ఛందస్సు, ఆయుర్వేదం (వైద్యం), జ్యోతిష్యం, రాజనీతి శాస్త్రం మరియు శిల్పకళ వంటి అనేక శాస్త్ర రహస్యాలు నిక్షిప్తమై ఉన్నాయి.

13. నారద పురాణం: నారద మహర్షి బ్రహ్మ మానస పుత్రులైన సనక, సనందన, సనత్కుమార, సనాతనులకు బోధించిన ఈ గ్రంథంలో 25,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు నాభి (బొడ్డు) గా వర్ణించబడింది. ఇందులో వేదాంగాల గురించిన వివరణతో పాటు, ఏకాదశి మరియు ద్వాదశి వ్రతాల ప్రాముఖ్యత, అన్నదాన మహిమ మరియు కాశీ, గయ, ప్రయాగ వంటి పుణ్యక్షేత్రాల వర్ణనలు విస్తృతంగా ఉన్నాయి.

14. పద్మ పురాణం : అష్టాదశ పురాణాలలో అన్నింటికంటే పెద్దది ఇదే. ఇందులో 55,000 నుండి 85,000 వరకు శ్లోకాలు ఉన్నట్లు తెలుస్తోంది. ఇది విష్ణుమూర్తి హృదయంగా పోల్చబడింది. ఇందులో మధుకైటభుల వధ, గంగా మాహాత్మ్యం, గీతాసారం, నిత్య పూజా విధానాలు మరియు కార్తీక మాస విశేషాలు ఉన్నాయి. ఈ పురాణాన్ని వినడం వల్ల జన్మజన్మల పాపాలు తొలగిపోతాయని భక్తుల నమ్మకం.

15. లింగ పురాణం:  లింగరూప శివ మహిమలను వివరించే ఈ పురాణంలో సుమారు 11,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు కుడి చీలమండగా చెప్పబడింది. ఇందులో శివుని వివిధ అవతారాలు, శివలింగ ఉపాసనా పద్ధతులు, వ్రతాలు మరియు వారణాసి, శ్రీశైలం వంటి క్షేత్రాల మహత్యం వివరించబడింది. ఖగోళ మరియు జ్యోతిష శాస్త్ర అంశాలు కూడా ఇందులో చోటు చేసుకున్నాయి.

16. గరుడ పురాణం: శ్రీమహావిష్ణువు తన వాహనమైన గరుత్మంతునికి ఉపదేశించిన ఈ పురాణంలో 19,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు మజ్జగా (Bone marrow) వర్ణించబడింది. ఇందులో జనన మరణ రహస్యాలు, మరణానంతరం జీవుడు పొందే గతులు, పాపపుణ్యాల ఫలితాలు మరియు యమలోక వర్ణన ఉంటుంది. ఆత్మీయులు చనిపోయినప్పుడు వారి ఆత్మకు శాంతి కలగాలని ఈ పురాణాన్ని పఠించడం ఒక సంప్రదాయంగా వస్తోంది.

17. కూర్మ పురాణం: శ్రీమహావిష్ణువు కూర్మావతారంలో (తాబేలు రూపంలో) దేవతలకు మరియు ఋషులకు బోధించిన ఈ పురాణంలో 17,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. క్షీరసాగర మథనం, ఖగోళ విజ్ఞానం, వారణాసి మరియు ప్రయాగ వంటి పుణ్యక్షేత్రాల వర్ణన ఇందులో ప్రధానాంశాలు. ఇది భక్తియోగం మరియు జ్ఞానయోగం యొక్క గొప్పదనాన్ని వివరిస్తుంది.

18. స్కంద పురాణం: శివపార్వతుల కుమారుడైన కుమారస్వామి (స్కందుడు) చెప్పిన ఈ పురాణం శ్లోకాల సంఖ్య పరంగా చాలా పెద్దది, ఇందులో సుమారు 81,000 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువు రోమకూపాలుగా (శరీర వెంట్రుకలు) పోల్చబడింది. ఇది కాశీఖండం, రేవాఖండం వంటి అనేక భాగాలుగా విభజించబడింది. జగద్ప్రసిద్ధమైన శ్రీ సత్యనారాయణ స్వామి వ్రత కథ ఇందులోని రేవాఖండం నుండే తీసుకోబడింది. తిరుమల వేంకటాచల క్షేత్ర మహిమ కూడా ఇందులో వివరంగా ఉంది.

పురాణాల పరిమాణం – అతి పెద్దవి మరియు చిన్నవి:

అష్టాదశ పురాణాలు శ్లోకాల సంఖ్య పరంగా ఎంతో వైవిధ్యం కలిగి ఉన్నాయి. అన్ని పురాణాలలోకెల్లా పద్మ పురాణం అత్యంత విస్తారమైనది; వివిధ ఆధారాల ప్రకారం ఇందులో సుమారు 55,000 నుండి 85,000 వరకు శ్లోకాలు ఉన్నాయి. దీని తర్వాత స్కంద పురాణం 81,000 శ్లోకాలను కలిగి ఉండి అతిపెద్ద పురాణాలలో ఒకటిగా నిలుస్తుంది. ఇక అన్నింటికంటే చిన్న పురాణం మార్కండేయ పురాణం, ఇందులో కేవలం 9,000 శ్లోకాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. ఈ పురాణాలు పరిమాణంలో భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, అందించే జ్ఞానంలో అన్నీ సమానమైన ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉన్నాయి.

శ్రీమహావిష్ణువు శరీర భాగాలుగా పురాణాలు:

పౌరాణిక వాఙ్మయంలో అష్టాదశ పురాణాలను శ్రీమహావిష్ణువు శరీరంలోని వివిధ భాగాలుగా ఉపమానించడం ఒక విశేషం. వీటిని ఈ క్రింది విధంగా పోలుస్తారు:

• బ్రహ్మ పురాణం: విష్ణువు శిరస్సు (తల).
• పద్మ పురాణం: విష్ణువు హృదయం.
• విష్ణు పురాణం: కుడి భుజం.
• వాయు పురాణం: ఎడమ భుజం.
• భాగవత పురాణం: ఊరువులు (తొడలు).
• నారద పురాణం: నాభి (బొడ్డు).
• మార్కండేయ పురాణం: కుడి పాదం.
• అగ్ని పురాణం: ఎడమ పాదం.
• భవిష్య పురాణం: కుడి మోకాలు.
• బ్రహ్మవైవర్త పురాణం: ఎడమ మోకాలు.
• లింగ పురాణం: కుడి చీలమండ.
• వరాహ పురాణం: ఎడమ చీలమండ.
• స్కంద పురాణం: శరీర రోమకూపాలు (వెంట్రుకలు).
• వామన పురాణం: చర్మం.
• మత్స్య పురాణం: మస్తిష్కం (మెదడు).
• గరుడ పురాణం: మజ్జ (ఎముకల లోపలి భాగం).
• బ్రహ్మాండ పురాణం: ఎముకలు. ఈ విధంగా అష్టాదశ పురాణాలన్నీ కలిసి భగవంతుని పూర్ణ స్వరూపంగా భావించబడతాయి.

పురాణ జ్ఞాన ప్రయాణం – వ్యాసుడి నుండి లోకానికి:

పురాణాల ప్రచారం ఒక పద్ధతి ప్రకారం గురు పరంపర ద్వారా జరిగింది. వేదవ్యాస మహర్షి ఈ పురాణాలను సంకలనం చేసి తన శిష్యుడైన రోమహర్షణునికి ఉపదేశించారు. రోమహర్షణుడు ఈ జ్ఞానాన్ని తన ఆరుగురు శిష్యులకు (సుమతి, అగ్నివర్చుడు, మిత్రాయువు, వైశంపాయనుడు, అకృతవర్ణుడు, సావర్ణి) బోధించారు. కాలక్రమంలో రోమహర్షణుడి కుమారుడైన సూత మహర్షి, నైమిశారణ్యంలో శౌనకాది మునులు చేస్తున్న దీర్ఘ సత్రయాగ సమయంలో వారికి ఈ పురాణాలను వినిపించారు. ఈ విధంగా వేదాలలోని క్లిష్టమైన విషయాలు సామాన్య ప్రజలకు కథల రూపంలో అందుబాటులోకి వచ్చాయి.

పురాణ పఠన ఫలితం మరియు ప్రాముఖ్యత:

పురాణాలు కేవలం కథల సంపుటి మాత్రమే కాదు, అవి మానవ జన్మ ధన్యమవడానికి అవసరమైన ధర్మసూక్ష్మాలను బోధిస్తాయి. మనిషి నియమబద్ధమైన జీవనం సాగించి, మోక్షమార్గాన్ని పొందడం ఎలాగో ఇవి వివరిస్తాయి. ఈ పురాణాల పేర్లు స్మరించుకున్నా లేదా వాటిని భక్తితో విన్నా, చదివినా సకల పాపాలు తొలగిపోతాయని, పుణ్యం లభిస్తుందని హిందూ ధర్మం ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తుంది. ఆధ్యాత్మికతతో పాటుగా భూగోళం, ఖగోళం, రాజనీతి, మరియు సామాజిక విలువలను బోధించే ఈ పురాణాలు నేటికీ మన సంస్కృతిలో అంతర్భాగంగా ఉండి, భవిష్యత్ తరాలకు మార్గనిర్దేశనం చేస్తున్నాయి.

మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ పురాణాలు ను చూడండి.