కార్తికేయుడి దివ్య చరిత్ర: ఆవిర్భావం, తారకాసుర సంహారం మరియు కాలసర్ప రూప రహస్యాలు

హిందూ ధర్మంలో శక్తి, ధైర్యం మరియు దైవిక జ్ఞానానికి ప్రతీకగా భావించబడే దేవతలలో శ్రీ కార్తికేయుడు ప్రత్యేక స్థానం కలిగినవాడు. పరమశివుని తేజస్సు నుండి అవతరించిన ఈ దేవసేనాధిపతి, దేవతలను రక్షించి ధర్మాన్ని స్థాపించేందుకు జన్మించిన దివ్య యోధుడు. తారకాసురుడు మరియు సురపద్ముడు వంటి రాక్షసులను సంహరించి లోకాలలో శాంతిని నెలకొల్పిన కార్తికేయుడి గాథలు పురాణాలలో మహత్తరంగా వర్ణించబడుతున్నాయి. ఆయన అవతార రహస్యాలు, ఆధ్యాత్మిక తత్వం, నెమలి వాహనం వెనుక ఉన్న సంకేతార్థం మరియు స్కంద షష్టి వంటి పర్వదినాల ప్రాముఖ్యత భక్తుల్లో భక్తి భావాన్ని మరింత పెంపొందిస్తాయి. ఈ వ్యాసంలో శ్రీ కార్తికేయుడి సంపూర్ణ దివ్య చరిత్ర, పురాణ గాథలు మరియు ఆధ్యాత్మిక విశిష్టతను తెలుసుకుందాం.

సృష్టి ఆరంభం మరియు దైత్యుల పుట్టుక:

బ్రహ్మదేవుడు ఈ సృష్టిని సృష్టించే క్రమంలో ధర్మాన్ని రక్షించడానికి మరియు వేద జ్ఞానాన్ని ముల్లోకాలకు పంచడానికి తన మానస పుత్రులైన ఏడుగురు సప్తఋషులను సృష్టించాడు. ఈ సప్తఋషులకు బ్రహ్మ వేర్వేరు బాధ్యతలను అప్పగించగా, అందులో అత్యంత ముఖ్యమైన బాధ్యత దేవదానవులను పుట్టించడం. ఈ బాధ్యతను స్వీకరించిన కశ్యప ప్రజాపతికి ఇద్దరు భార్యలు ఉండేవారు. వారిలో అదితి ద్వారా ఇంద్రుడు, వరుణుడు, సూర్యుడు వంటి దేవతలు జన్మించగా, తితి అనే మరో భార్య ద్వారా హిరణ్యాక్షుడు, హిరణ్యకశ్యపుడు వంటి అసురులు జన్మించారు. తితి వంశంలో పుట్టిన వారు కాబట్టే వీరిని దైత్యులు అని కూడా పిలుస్తారు. ఈ అసురుల ప్రధాన లక్షణం పుట్టిన క్షణం నుండే దేవతలను ద్వేషించడం మరియు వారి భోగాలను తాము అనుభవించాలనే అహంకారంతో ముల్లోకాలను జయించాలని నిరంతరం ప్రయత్నించడం.

తారకాసురుడి ఉద్భవం మరియు సంకల్పం:

తరతరాలుగా అసురులు దేవతలతో యుద్ధం చేస్తూ ఓడిపోవడాన్ని చూసి, ఎలాగైనా దేవతలకు బుద్ధి చెప్పి దైత్యుల ఆధిపత్యాన్ని నిరూపించాలని తారకాసురుడు అనే బలమైన అసురుడు నిర్ణయించుకున్నాడు. ఎవరిని ప్రసన్నం చేసుకుంటే తనకు తిరుగులేని శక్తి లభిస్తుందని ఆలోచించిన అతనికి మొదట పరమేశ్వరుడు గుర్తుకు వచ్చాడు. కానీ అప్పటికే సతీదేవి వియోగ దుఃఖంతో శివుడు వేల సంవత్సరాలుగా గాఢ ధ్యానంలో ఉండటంతో ఆయనను ప్రసన్నం చేసుకోవడం అసాధ్యమని భావించాడు. మరోవైపు మహావిష్ణువు వరం ఇచ్చినా ఏదో ఒక లొసుగు పెట్టి తననే చంపేస్తాడని గ్రహించిన తారకాసురుడు, చివరకు బ్రహ్మదేవుడిని మెప్పించడమే సరైన మార్గమని నిర్ణయించుకుని అడవిలోకి వెళ్లి ఘోరమైన తపస్సు ప్రారంభించాడు.

బ్రహ్మదేవుడి వరం – తారకాసురుడి తెలివితేటలు:

తారకాసురుడి పట్టువిడవని తపస్సుకు మెచ్చిన బ్రహ్మదేవుడు ప్రత్యక్షమై వరం కోరుకోమన్నప్పుడు, అతను తనకు అమరత్వం కావాలని అడిగాడు. అయితే సృష్టి ధర్మం ప్రకారం పుట్టిన ప్రతి ప్రాణి మరణించక తప్పదని, అమరత్వం ఇవ్వడం సాధ్యం కాదని బ్రహ్మ నిరాకరించాడు. దాంతో తారకాసురుడు ఒక తెలివైన ఆలోచన చేశాడు. అప్పటికే శివుడు ధ్యానంలో ఉన్నాడని, ఆయన మళ్ళీ పెళ్లి చేసుకుని పిల్లలను కనే అవకాశం దాదాపు లేదని భావించిన తారకాసురుడు, “కేవలం శివుడి కుమారుడి చేతిలో మాత్రమే నాకు మరణం కలగాలి” అనే వరాన్ని కోరాడు. ఇది అసాధ్యమని నమ్మిన అతను, ఈ వరం ద్వారా తనకు పరోక్షంగా అమరత్వం లభించిందని మురిసిపోయాడు. బ్రహ్మ ఆ వరాన్ని ప్రసాదించి వెళ్ళిపోయాడు.

మన్మథుడి ప్రయత్నం మరియు శివుడి ఆగ్రహం:

వరం పొందిన అహంకారంతో తారకాసురుడు దేవతలను ముప్పుతిప్పలు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. దీనికి పరిష్కారం కోసం దేవతలు బ్రహ్మను ఆశ్రయించగా, ఆయన ఒక ఉపాయం చెప్పాడు. దక్ష యజ్ఞంలో ప్రాణత్యాగం చేసిన సతీదేవి, ఇప్పుడు పార్వతీ దేవిగా జన్మించి శివుడిని పొందేందుకు హిమాలయాల్లో తపస్సు చేస్తోందని, వారిద్దరినీ ఏకం చేస్తేనే తారకాసురుడికి అంతం లభిస్తుందని వివరించాడు. బ్రహ్మ ఆదేశం మేరకు మన్మథుడు తన భార్య రతిదేవితో కలిసి వెళ్లి, ధ్యానంలో ఉన్న శివుడిపై మన్మథ బాణాన్ని ప్రయోగించాడు. వేల సంవత్సరాల ధ్యానం భంగం కావడంతో ఆగ్రహించిన పరమేశ్వరుడు తన మూడవ కన్ను తెరచి మన్మథుడిని భస్మం చేశాడు.

పార్వతీ దేవి కఠోర తపస్సు మరియు శివ పరీక్ష:

మన్మథుడు భస్మం కావడంతో రతిదేవి విలపిస్తూ పార్వతీ దేవికి గర్భం ద్వారా సంతానం కలగదని శపించింది, కానీ తరువాత ఆ శాపాన్ని సవరించి నీకు గర్భం ద్వారా కాకపోయినా సంతానం కలుగుతుందని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది. శివుడి అనుగ్రహం పొందడానికి తపస్సే ఏకైక మార్గమని గ్రహించిన పార్వతీ దేవి, 60 వేల సంవత్సరాల పాటు కఠోర దీక్ష చేపట్టింది. ఒకరోజు శివుడు ముసలివాని రూపంలో వచ్చి ఒక చిన్న పిల్లాడిని కాపాడమనే నెపంతో ఆమెను పరీక్షించాడు. తన వేల సంవత్సరాల తపస్సు ఫలితాన్ని త్యాగం చేసి ఒక బాలుడి ప్రాణాన్ని కాపాడటానికి సిద్ధపడిన పార్వతి ధర్మనిరతికి మెచ్చిన శివుడు, ఆమెను తన భార్యగా అంగీకరించాడు. దేవతలందరి సమక్షంలో శివపార్వతుల వివాహం ఘనంగా జరిగింది, ఇది తారకాసురుడి అంతానికి పునాది వేసింది.

శివుడి దివ్య తేజస్సు మరియు అగ్నిదేవుడి సాహసం:

శివపార్వతుల వివాహం జరిగిన తర్వాత, దేవతలందరూ కలిసి తమను తారకాసురుడి నుండి రక్షించమని శివుడిని ప్రార్థించారు. అయితే, మన్మథుడి మరణం సమయంలో రతిదేవి ఇచ్చిన శాపం వల్ల పార్వతీ దేవికి గర్భం ద్వారా సంతానం కలగడం అసాధ్యం. ఈ సమస్యకు పరిష్కారంగా శివపార్వతులు హిమాలయాల్లోని ఒక గుహలోకి వెళ్లి దీర్ఘ ధ్యానంలోకి వెళ్ళిపోయారు. అప్పుడు పరమేశ్వరుడు తన మూడవ కన్ను నుండి ఒక అత్యంత శక్తివంతమైన దివ్య తేజస్సును బయటకు తెప్పించాడు. ఆ తేజస్సు పగబగా మండే అగ్నిగోళంలా మారి భూమి మీద పడగా, దాని వేడిని భూమి కూడా భరించలేకపోయింది. దానిని అదుపు చేయడానికి ముందుగా అగ్నిదేవుడు ప్రయత్నించినప్పటికీ, అగ్నికే దేవుడైన ఆయన కూడా ఆ దివ్య తేజస్సు యొక్క తీవ్రతను తట్టుకోలేకపోయాడు.

గంగాదేవి మరియు శరవణ అడవిలో తేజస్సు ప్రయాణం:

అగ్నిదేవుడు ఆ తేజస్సును భరించలేక దానిని గంగాదేవికి అప్పగించాడు. గంగాదేవి కొంతవరకు ఆ వేడిని చల్లార్చడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ కొద్దిసేపటికే ఆమె కూడా ఆ శక్తిని తట్టుకోలేకపోయింది. చివరకు ఆ దివ్య తేజస్సును హిమాలయాల్లోని శరవణ అనే అడవిలోని దర్భల (గడ్డి) పైకి వదిలేసింది. ఎప్పుడైతే ఆ శివ తేజస్సు ఆ గడ్డిని తాకిందో, అది ఒక్కసారిగా ఆరుగురు చిన్న పిల్లలుగా మారిపోయింది. అప్పుడు అక్కడ ఉన్న కృత్తికలు అనే ఆరుగురు స్త్రీలు ఆ పిల్లలను చూసి, వారిని పెంచడం ప్రారంభించారు. ఆరుగురు తల్లుల వద్ద ఆరుగురు బిడ్డలుగా ఆ దివ్య తేజస్సు పెరుగుతూ వచ్చింది.

షణ్ముఖుడి ఆవిర్భావం మరియు కార్తికేయుడి ఎదుగుదల:

కొంత కాలం తర్వాత పార్వతీ దేవి ఆ ప్రాంతానికి చేరుకుని, ఆరుగురు పిల్లలను చూసి ఎంతో మురిసిపోయింది. ఆమె ఆ పిల్లలను అమితమైన ప్రేమతో కౌగలించుకోగానే, ఆ ఆరుగురు పిల్లలు కలిసి ఆరు తలలు ఉన్న ఒకే బాలుడిగా మారిపోయారు. అందుకే ఆయనకు షణ్ముఖుడు అనే పేరు వచ్చింది. ఈయనే సుబ్రహ్మణ్యుడిగా, స్కందుడిగా, మురుగన్ మరియు కార్తికేయుడిగా పిలవబడ్డారు. శివుడి తేజస్సు నుండి జన్మించినందున కార్తికేయుడు పుట్టుకతోనే సకల అస్త్రశస్త్రాల జ్ఞానాన్ని, యుద్ధ విద్యలను కలిగి ఉన్నాడు. ఆశ్చర్యకరంగా, కేవలం ఏడు రోజుల్లోనే ఆయన పదేళ్ల బాలుడి రూపానికి ఎదిగిపోయాడు.

దేవసేనాధిపతిగా నియామకం మరియు తారకాసుర సంహారం:

తారకాసురుడి ఆగడాలు రోజురోజుకూ పెరిగిపోవడంతో, దేవతలందరూ కార్తికేయుడిని తమకు నాయకత్వం వహించమని కోరారు. కార్తికేయుడిని దేవతల సైన్యానికి సైన్యాధిపతిగా నియమించారు. యుద్ధ భూమిలో కార్తికేయుడిని చూసిన తారకాసురుడు మొదట ఆయన చిన్న వయసును చూసి హేళన చేశాడు, కానీ మనసులో మాత్రం శివుడి కుమారుడు వచ్చాడని భయపడ్డాడు. ఆ భయంకరమైన యుద్ధంలో కార్తికేయుడు తన అస్త్రాలతో రాక్షస సైన్యాన్ని చెల్లాచెదురు చేశాడు. చివరకు పార్వతీ దేవి తనకు బహుమానంగా ఇచ్చిన అత్యంత శక్తివంతమైన వేలాయుధాన్ని ప్రయోగించి తారకాసురుడి గుండెలను చీల్చి అతడిని సంహరించాడు. దీంతో ముల్లోకాలకు తారకాసురుడి పీడ విరగడైంది మరియు దేవతలందరూ తమ పూర్వ వైభవాన్ని పొందారు.

సురపద్ముడి ప్రతికారం మరియు బ్రహ్మదేవుడి వరం:

తారకాసురుడు ఒక చిన్న పిల్లాడి చేతిలో హతమయ్యాడనే వార్త అతని తమ్ముడైన సురపద్ముడికి తెలిసినప్పుడు, అతను తీవ్రమైన దుఃఖానికి మరియు ఆగ్రహానికి లోనయ్యాడు. తన సోదరుడి మరణానికి ప్రతికారం తీర్చుకోవాలని, కార్తికేయుడిని ఓడించి తనే గొప్ప బలవంతుడినని నిరూపించుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. ఇందుకోసం సురపద్ముడు బ్రహ్మదేవుడిని మెప్పించడానికి కఠోర తపస్సు చేశాడు. బ్రహ్మ ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, తారకాసురుడి లాగే “కేవలం శివుడి కుమారుడి చేతిలో మాత్రమే నాకు మరణం ఉండాలి” అనే వరాన్ని కోరుకున్నాడు. అయితే, తారకాసురుడు చావు రాకూడదనే భయంతో ఈ వరం కోరితే, సురపద్ముడు మాత్రం కార్తికేయుడిని యుద్ధానికి పిలిచి చంపాలనే అహంకారంతో అదే వరాన్ని కోరాడు. బ్రహ్మ వరాన్ని ప్రసాదించి వెళ్ళిపోయాడు.

వీరమహేంద్రపుర స్థాపన మరియు స్వర్గలోక దండయాత్ర:

వరం పొందిన తర్వాత సురపద్ముడు తారకాసురుడి కంటే తెలివిగా వ్యవహరించాడు. వెంటనే యుద్ధానికి వెళ్లకుండా, ముందుగా తనను తాను బలపరుచుకోవడానికి వీరమహేంద్రపుర అనే రాజధానిని నిర్మించుకున్నాడు. అపారమైన అసుర సైన్యాన్ని తయారు చేసుకుని, అనేక మాయాజాలాలను మరియు అస్త్రశస్త్రాలను నేర్చుకున్నాడు. తనకు తిరుగులేదని నమ్మకం కుదిరిన తర్వాత, ఒక్కసారిగా ఇంద్రలోకంపై దండెత్తి ఇంద్రుడిని ఓడించి స్వర్గాన్ని ఆక్రమించాడు. ఇంద్రుడి కుమారుడిని మరియు అనేకమంది దేవతలను బందీలుగా చేసి చిత్రహింసలకు గురిచేశాడు. దిక్కుతోచని దేవతలు కైలాసానికి వెళ్లి కార్తికేయుడిని వేడుకోగా, ఆయన సురపద్ముడిపై యుద్ధాన్ని ప్రకటించాడు.

స్కంద షష్టి యుద్ధం – మాయాశక్తుల విధ్వంసం:

సురపద్ముడి రాజధాని వీరమహేంద్రపురంపై కార్తికేయుడు చేసిన ఈ యుద్ధం ఆరు రోజుల పాటు అత్యంత భయంకరంగా సాగింది, దీనినే మనం ఇప్పుడు ‘స్కంద షష్టి’ అని పిలుచుకుంటాం. మొదటి రోజు యుద్ధంలో సురపద్ముడు కురిపించిన బాణాల వర్షాన్ని కార్తికేయుడు గాలిలోనే భస్మం చేశాడు. రెండవ రోజు రాక్షస సైన్యం సృష్టించిన విషవాయువులను, అగ్ని తుఫానులను మరియు చీకటి మాయలను తన అస్త్రాలతో పటాపంచలు చేశాడు. మూడవ రోజు సురపద్ముడి తమ్ముడు, పరాక్రమవంతుడైన సింహముఖుడు యుద్ధరంగంలోకి దిగి దేవతలను చీల్చి చెండాడసాగాడు. అప్పుడు కార్తికేయుడు తన వేలాయుధాన్ని ప్రయోగించి సింహముఖుడి శరీరాన్ని రెండు ముక్కలుగా చీల్చి అతడిని అంతం చేశాడు.

షణ్ముఖుడి రూపం మరియు మాయా యుద్ధం:

నాలుగవ రోజు యుద్ధంలో సురపద్ముడు అత్యంత భయంకరమైన మాయాజాలాన్ని ప్రయోగించాడు. తన అసుర సైన్యాన్ని దేవతల రూపంలోకి, తనను తాను కార్తికేయుడి రూపంలోకి మార్చుకుని దేవతా సైన్యాన్ని అయోమయంలో పడేశాడు. ఎవరు శత్రువో, ఎవరు మిత్రులో తెలియక దేవతలు స్తంభించిపోయారు. అప్పుడు కార్తికేయుడు తన దివ్యమైన షణ్ముఖ (ఆరు తలల) రూపాన్ని ధరించి, తన ఆరు జతల కళ్లతో అసురుల నిజస్వరూపాన్ని కనిపెట్టి వారిని సంహరించాడు. ఐదవ రోజు సురపద్ముడు ఏనుగు, సింహం మరియు కొండచిలువ వంటి రకరకాల రూపాలు మారుస్తూ, చివరకు పర్వతమంత పరిమాణంలోకి మారి కార్తికేయుడిపై విరుచుకుపడ్డాడు. కానీ కార్తికేయుడి ధాటికి తట్టుకోలేక, ఆరో రోజు ప్రాణభయంతో ఒక పెద్ద మామిడి చెట్టు రూపంలోకి మారి దాక్కున్నాడు.

సురపద్ముడి పరివర్తన మరియు నెమలి, కోడి చిహ్నాలు:

సురపద్ముడితో జరిగిన ఆరు రోజుల యుద్ధం ముగింపులో, అతను ప్రాణభయంతో ఒక పెద్ద మామిడి వృక్షంగా మారి దాక్కున్నప్పుడు, కార్తికేయుడు తన దివ్యదృష్టితో అతడిని కనిపెట్టాడు. తన వేలాయుధాన్ని మెరుపు వేగంతో ఆ చెట్టుపైకి విసిరినప్పుడు, ఆ వృక్షం రెండు ముక్కలుగా చీలిపోయింది. అయితే కార్తికేయుడు సురపద్ముడిని పూర్తిగా సంహరించాలని అనుకోలేదు. ఐదవ రోజు యుద్ధంలోనే అతని అహంకారం నశించిందని, ఆరో రోజు కేవలం ప్రాణాలు కాపాడుకోవడానికే ప్రయత్నిస్తున్నాడని గ్రహించిన కార్తికేయుడు అతడికి మరొక అవకాశం ఇచ్చాడు. ఆ మామిడి చెట్టు యొక్క ఒక భాగం నెమలిగా, మరొక భాగం కోడి పుంజుగా మారింది. కార్తికేయుడు ఆ నెమలిని తన శాశ్వత వాహనంగా మరియు కోడి పుంజును తన ధ్వజం (జెండా) పై చిహ్నంగా నియమించి, అసురుడిని తన సేవలో ఉంచుకున్నాడు. ఈ విధంగా భయంకరమైన అసురుడు భగవంతుడికి అత్యంత ప్రియమైన వాహనంగా మారిపోయాడు.

బ్రహ్మ మానస పుత్రులు మరియు కార్తికేయుడి పొరపాటు:

ఒకరోజు కైలాసంలో కార్తికేయుడు తన తల్లి పార్వతీ దేవి ఒడిలో కూర్చుని ఉండగా, బ్రహ్మ మానస పుత్రులైన సనక, సనందన, సనాతన మరియు సనత్కుమారులు పరమేశ్వరుడిని దర్శించుకోవడానికి వచ్చారు. వీరు అపారమైన జ్ఞానం కలిగిన మహాపురుషులు, కానీ ముల్లోకాల్లో వస్త్రాలు లేకుండా (దిగంబరులుగా) సంచరిస్తూ ఉంటారు. వారిని ఆ రూపంలో చూసిన చిన్నవాడైన కార్తికేయుడు తెలియక ఒక్కసారిగా నవ్వేశాడు. ఇది గమనించిన పార్వతీ దేవి, అపార జ్ఞానులను అలా అపహాస్యం చేయడం తప్పని, తెలిసి చేసినా తెలియక చేసినా ఆ పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలని కుమారుడికి సూచించింది. తల్లి మాటను గౌరవించిన కార్తికేయుడు, తన పొరపాటును దిద్దుకోవడానికి భూలోకానికి అడుగుపెట్టాడు.

కాలసర్ప రూపం మరియు మోపిదేవి క్షేత్ర విశిష్టత:

ప్రాయశ్చిత్తం కోసం భూమికి వచ్చిన కార్తికేయుడు ఒక కాలసర్ప రూపంలోకి మారిపోయాడు. పదునైన రాళ్లు, ముళ్ల కంపల మధ్య పాకుతూ ఎంతో శ్రమను అనుభవించి, చివరకు ఒక పుట్టలోకి చేరి 60 సంవత్సరాల పాటు కఠోర తపస్సు చేశాడు. ఆ తపస్సు ఫలితంగా కార్తికేయుడు ప్రపంచంలోని ప్రతి పాకే జీవికి, వానపాము నుండి కొండచిలువ వరకు అన్నింటికీ ఆది దేవుడయ్యాడు. అందుకే కార్తికేయుడిని (సుబ్రహ్మణ్య స్వామిని) సర్ప రూపంలో పూజించే ఆచారం మొదలైంది. ఈ విశేషమైన ఘట్టం ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని విజయవాడకు సమీపంలో ఉన్న మోపిదేవి అనే క్షేత్రంలో జరిగిందని చరిత్ర చెబుతోంది. నేటికీ మోపిదేవి సుబ్రహ్మణ్య స్వామి ఆలయం సర్ప దోష నివారణకు మరియు సంతాన ప్రాప్తికి అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందిన పుణ్యక్షేత్రంగా విరాజిల్లుతోంది.

స్కంద షష్టి వేడుకలు మరియు ధర్మ విజయం:

కార్తికేయుడు సురపద్ముడి అహంకారాన్ని అణచి, ముల్లోకాలకు ప్రశాంతతను చేకూర్చిన ఆ ఆరు రోజుల యుద్ధం ఆధ్యాత్మికంగా ఎంతో ప్రాముఖ్యత కలిగినది. ఈ విజయానికి గుర్తుగానే మనం ప్రతి సంవత్సరం ‘స్కంద షష్టి’ ఉత్సవాలను అత్యంత వైభవంగా జరుపుకుంటాము. ముఖ్యంగా యుద్ధం ముగిసిన ఆరవ రోజున నిర్వహించే ‘సూర సంహారం’ కార్యక్రమం, అజ్ఞానంపై జ్ఞానం సాధించిన విజయానికి చిహ్నం. ఈ ఉత్సవాల సమయంలో భక్తులు కార్తికేయుడి పరాక్రమాన్ని కీర్తిస్తూ, ఆయన అనుగ్రహం కోసం ప్రత్యేక పూజలు నిర్వహిస్తారు. తారకాసురుడు మరియు సురపద్ముడు వంటి బలవంతులైన అసురులను సంహరించడం ద్వారా, కార్తికేయుడు ఈ సృష్టిలో ధర్మాన్ని రక్షించే బాధ్యతను సమర్థవంతంగా నెరవేర్చాడు.

వాహన చిహ్నాల అంతరార్థం మరియు పరివర్తన:

సురపద్ముడిని పూర్తిగా అంతం చేయకుండా అతడిని నెమలిగా, కోడి పుంజుగా మార్చుకోవడం వెనుక భగవంతుడి అపారమైన కరుణ కనిపిస్తుంది. భయంకరమైన అసురుడైన సురపద్ముడు తన అహంకారాన్ని వీడి, భగవంతుడిని శరణు కోరడం వల్ల ఆయన సేవలో తరించే గొప్ప భాగ్యాన్ని పొందాడు. కార్తికేయుడి వాహనమైన నెమలి మనలోని అహంకారాన్ని అణచివేయడానికి సంకేతం అయితే, ఆయన ధ్వజంపై ఉన్న కోడి పుంజు విజయానికి మరియు కొత్త వెలుగుకు చిహ్నం. అలాగే ఆయన ధరించిన ‘వేలాయుధం’ కేవలం ఒక ఆయుధం మాత్రమే కాదు, అది మనలోని అజ్ఞానమనే చీకటిని చీల్చి జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించే శక్తి స్వరూపం.

జ్ఞానానికి మరియు యుద్ధానికి అధిపతి:

కార్తికేయుడి చరిత్ర శివపార్వతుల వివాహం నుండి మొదలై, తారకాసుర సంహారం, స్కంద షష్టి యుద్ధం మరియు మోపిదేవిలో సర్ప రూప తపస్సు వరకు ఎన్నో మలుపులతో సాగుతుంది. ఆయన కేవలం యుద్ధ తంత్రాన్ని నడిపించే ‘గాడ్ ఆఫ్ వార్’ (God of War) మాత్రమే కాదు, అపారమైన వేద జ్ఞానాన్ని మరియు సంస్కారాన్ని నేర్పే గురువు కూడా. అసుర శక్తులు ఎంతటి వరాలు పొందినా, ధర్మం ముందు అవి తలవంచక తప్పదని కార్తికేయుడి గాథ మనకు నిరూపిస్తుంది. ఈ చరిత్ర ద్వారా షణ్ముఖుడి దివ్య లీలలు మరియు ఆయన మనకు అందించిన ధర్మ సందేశాన్ని మనం సంపూర్ణంగా గ్రహించవచ్చు.

See Also plz click on this: sri-valli-devasena-subramanya-swamy-story

మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ పురాణాలు ను చూడండి.