భద్రాచలం పుణ్యక్షేత్రం మరియు భక్త రామదాసు నిజమైన చరిత్ర

భద్రాచలం పేరు వెనుక ఉన్న పురాణ నేపథ్యం:

భద్రాచలం అనే పేరు ఎలా వచ్చిందో వివరించే కథ మేరు పర్వతంతో మొదలవుతుంది. పురాణాల ప్రకారం, మేరు పర్వతం శివుడి కోసం ఘోరమైన తపస్సు చేసి, తనకు ఒక కొడుకు కావాలని వరం కోరుకుంది. ఆ వరం వల్ల పుట్టిన కుమారుడికి ‘భద్రుడు’ అని పేరు పెట్టారు. ఆ భద్రుడి పేరు మీదగానే ఈ ప్రాంతానికి ‘భద్రాచలము’ అనే పేరు స్థిరపడింది. త్రేతా యుగంలో శ్రీరాముడు, సీత మరియు లక్ష్మణుడితో కలిసి వనవాసం చేస్తున్న సమయంలో దండకారణ్యంలో భాగంగా ఉన్న ఈ ప్రాంతంలో కొంతకాలం గడిపారు. అప్పటి నుండే భద్రుడికి శ్రీరామునిపై అమితమైన భక్తి ఏర్పడింది. జన్మతః వచ్చిన ఆ రామ భక్తితో భద్రుడు గోదావరి నది తీరంలో కఠినమైన తపస్సు ప్రారంభించాడు.

భద్రుని ఘోర తపస్సు మరియు విష్ణుమూర్తి సాక్షాత్కారం:

శ్రీరాముడిపై ఉన్న అనన్య సామాన్యమైన భక్తితో భద్రుడు చేసిన తపస్సు ఎంత తీవ్రంగా సాగిందంటే, అది చూసి దేవతలు సైతం భయపడ్డారు. భద్రుడి తపస్సుకు మెచ్చిన విష్ణుమూర్తి అతని ముందు ప్రత్యక్షమయ్యారు. అయితే, ఆ సమయంలో విష్ణుమూర్తి నాలుగు చేతులతో సాక్షాత్కరించారు. పై రెండు చేతుల్లో శంఖు చక్రాలు, కింది రెండు చేతుల్లో ఒక దాంట్లో తామర పువ్వు, మరొక దాంట్లో ధనస్సు ధరించి కనిపించారు. విష్ణుమూర్తిని చూసిన భద్రుడు, “స్వామి, నీవు సాక్షాత్తు శ్రీమన్నారాయణుడివే అయినప్పటికీ, నాకు నీ రామ అవతారమంటేనే అత్యంత ఇష్టం. కాబట్టి నాకు రాముని రూపంలోనే దర్శనమివ్వు” అని వేడుకున్నాడు.

వైకుంఠ రామునిగా వెలిసిన ప్రత్యేక రూపం:

భద్రుడి కోరిక మేరకు విష్ణుమూర్తి రాముని అవతారంలో ఎలా ఉండాలో ఆలోచించారు. సాధారణంగా విష్ణుమూర్తికి లక్ష్మీదేవి చాతిపైనే ఉంటుంది, కానీ రాముడిగా వెలిసేటప్పుడు సీతాదేవి పక్కన ఉండటం అనివార్యం. భార్య స్థానం ఎడమ వైపు కాబట్టి, సీతాదేవిని రాముడి ఎడమ తొడపై కూర్చున్నట్లుగా, లక్ష్మణుడిని పక్కనే ఉండేలా ఆ రూపం రూపుదిద్దుకుంది. చేతుల్లో ధనస్సు, బాణంతో పాటు విష్ణు అంశను సూచిస్తూ పై రెండు చేతుల్లో శంఖు చక్రాలను కూడా ధరించారు. ఇక్కడ ఒక విశేషం ఏమిటంటే, రాముడు భద్రుడిని కలిసే సమయానికి ఇంకా కిష్కింధకాండ ప్రారంభం కాలేదు. అంటే అప్పటికి హనుమంతుడు రాముడిని కలవలేదు. అందుకే భద్రాచలంలో రాముడి పక్కన కాకుండా, స్వామికి కొంచెం ఎదురుగా నమస్కరిస్తున్న భంగిమలో హనుమంతుడు ఉంటారు.

స్వయంభువుగా వెలిసిన మూర్తులు మరియు కాలగర్భంలో నిక్షిప్తం:

భద్రుడి కోరిక కేవలం రాముడు తన తలపై కొలువై ఉండాలని మాత్రమే. అతని భక్తికి మెచ్చి రాముడు అక్కడ స్వయంభువుగా వెలిశారు. భద్రుడికి అక్కడ పెద్ద ఆలయం కట్టాలని లేదా భక్తులు రావాలని ఎటువంటి కోరికలు లేవు, కేవలం స్వామి తనతో ఉండాలని మాత్రమే కోరుకున్నాడు. కాలక్రమేణా ఆ విగ్రహాల చుట్టూ పూర్తిగా పుట్టలు పెరిగిపోయి, అవి ఎవరికీ కనిపించని స్థితికి చేరుకున్నాయి. అలా కొన్ని వందల ఏళ్ల పాటు ఆ పవిత్ర మూర్తులు అడవిలోని పుట్టల్లో నిక్షిప్తమైపోయాయి, ఆ తరువాత పోకల దమ్మక్క అనే భక్తురాలికి రాముడు కలలో కనిపించే వరకు ఈ విషయం ప్రపంచానికి తెలియలేదు,.

పోకల దమ్మక్క భక్తి మరియు విగ్రహాల లభ్యత:

అడవిలో పుట్టల మధ్య నిక్షిప్తమైపోయిన శ్రీరాముని విగ్రహాల గురించి ప్రపంచానికి తెలియజేయడానికి స్వామి స్వయంగా ఒక మార్గాన్ని ఎంచుకున్నారు. ఆ ప్రాంతంలో నివసించే పోకల దమ్మక్క అనే పరమ భక్తురాలికి శ్రీరాముడు కలలో దర్శనమిచ్చారు. తాను ఫలానా పుట్టలో ఉన్నానని, తనను బయటకు తీసి, ఒక పందిరి వేసి, నిత్యం నైవేద్యం సమర్పించమని కోరారు. స్వామి ఆదేశం ప్రకారం దమ్మక్క అడవిలోకి వెళ్లి వెతకగా, ఒక పుట్ట నుండి అద్భుతమైన కాంతి రావడం గమనించింది. ఆ పుట్టను తవ్వగా అందులో సీతారామ లక్ష్మణుల విగ్రహాలు బయటపడ్డాయి. ఆమె తన శక్త్యానుసారం ఒక పందిరిని ఏర్పాటు చేసి, ప్రతిరోజూ తాటికాయను నైవేద్యంగా పెడుతూ స్వామిని సేవించేది. అయితే తన వయసు పైబడుతుండటంతో, తన తరువాత స్వామిని ఎవరు పూజిస్తారు, మళ్ళీ ఆయన పుట్టల పాలు అవుతారేమోనని ఆమె ఆవేదన చెందింది. అప్పుడు రాముడు మళ్ళీ ఆమె కలలో కనిపించి, తన కోసం ఒక భక్తుడు వస్తున్నాడని, అతను శాశ్వతమైన ఆలయాన్ని నిర్మిస్తాడని అభయమిచ్చారు.

కంచర్ల గోపన్న జననం మరియు రామభక్తి:

రాముడు చెప్పినట్లుగానే, ఖమ్మం జిల్లాలోని నేలకొండపల్లిలో లింగన్న మరియు కామాంబ అనే పుణ్యదంపతులకు చాలా కాలం తరువాత, ఎన్నో పూజల ఫలితంగా ఒక కుమారుడు జన్మించాడు. ఆ బాలుడికి ‘గోపరాజు’ (గోపన్న) అని పేరు పెట్టారు, ఆయనే మనకు తెలిసిన కంచర్ల గోపన్న లేదా భక్త రామదాసు. బాల్యం నుండే గోపన్నకు శ్రీరాముడంటే అమితమైన ఇష్టం ఏర్పడింది. నిత్యం రామ కీర్తనలు వినడం, రామాయణ గ్రంథాలను చదవడం మరియు ఊరిలో జరిగే రామాయణ నాటకాలను చూడటం ద్వారా ఆయనలో రామ భక్తి పరాకాష్టకు చేరింది. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే, గోపన్నకు రాముడంటే కేవలం భక్తి మాత్రమే కాదు, ఒక విధమైన మధుర భక్తి లేదా పిచ్చి ఏర్పడింది. వయసు వచ్చిన తరువాత ఆయనకు కమలాంబతో వివాహం జరిగింది.

అన్నదానం మరియు ఆర్థిక ఇబ్బందులు:

గోపన్న కేవలం భక్తుడు మాత్రమే కాదు, అత్యంత దయాగుణం కలిగిన వ్యక్తి. ఆయనకు దానధర్మాలు చేయడం అంటే ప్రాణం, అందుకే ప్రతిరోజూ తన ఇంటి వద్ద భారీ ఎత్తున అన్నదానం చేసేవారు. కొంతకాలం తరువాత ఆయన తల్లిదండ్రులు చనిపోవడంతో, ఆర్థికంగా ఇబ్బందులు ఎదురయ్యాయి. అయినప్పటికీ అన్నదానాన్ని ఆపకూడదనే ఉద్దేశంతో, ఆయన భార్య కమలాంబ తన పుట్టింటి నుండి తెచ్చుకున్న బంగారాన్ని కూడా ఇచ్చి సహకరించింది. దానధర్మాలు చేస్తూ గోపన్న తన ఆస్తినంతటినీ కరిగించుకున్నారు, చివరికి చేతిలో చిల్లిగవ్వ లేని స్థితికి చేరుకున్నారు. అప్పుడు ఆయన మేనమామలైన అక్కన్న మరియు మాదన్నలు, గోపన్నను గోల్కొండను పాలిస్తున్న అబుల్ హసన్ తానీషా దగ్గరకు తీసుకెళ్లారు. గోపన్న తెలివితేటలను గమనించిన తానీషా, ఆయనను భద్రాచలం ప్రాంతానికి తహశీల్దార్‌గా నియమించి పన్నులు వసూలు చేసే బాధ్యతను అప్పగించారు.

దేవాలయ నిర్మాణ సంకల్పం మరియు ప్రభుత్వ సొమ్ము వినియోగం:

తహశీల్దార్‌గా భద్రాచలం వచ్చిన గోపన్నను పోకల దమ్మక్క కలిసి, ఎండలో ఎండుతున్న రాముడికి ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించమని వేడుకుంది. అప్పటికే పరమ రామభక్తుడైన గోపన్న, ఎలాగైనా ఆలయం నిర్మించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అయితే ఆ కాలంలో ఆలయ నిర్మాణానికి దాదాపు 6 లక్షల వరహాలు ఖర్చవుతాయని అంచనా వేశారు. అంత భారీ మొత్తాన్ని పేద రైతుల నుండి చందాల రూపంలో వసూలు చేయడం అసాధ్యమని గ్రహించిన గోపన్న, ఒక సాహసోపేతమైన నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ప్రజల నుండి వసూలు చేసిన పన్ను సొమ్మును గోల్కొండ రాజుకు పంపకుండా, ఆ ప్రభుత్వ ధనంతోనే భద్రాచలంలో అద్భుతమైన దేవాలయాన్ని నిర్మించారు. తానీషా కూడా ప్రజల క్షేమాన్ని కోరేవాడే కాబట్టి, తరువాత ఈ విషయాన్ని సర్దిచెప్పవచ్చని ఆయన భావించారు. అలా నిర్మించిన ఆలయం చూసి ప్రజలంతా గోపన్నను ప్రేమగా ‘రామదాసు’ అని పిలవడం ప్రారంభించారు.

తానీషా ఆగ్రహం మరియు రామదాసు బందీ అవ్వడం:

ప్రభుత్వ అనుమతి లేకుండా, పన్ను సొమ్ముతో ఆలయ నిర్మాణం జరిగిందన్న వార్త గోల్కొండ నవాబైన తానీషాకు చేరింది. తన అనుమతి లేకుండా ప్రభుత్వ ధనాన్ని వినియోగించినందుకు ఆగ్రహించిన తానీషా, రామదాసును బందీగా పట్టుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించారు. రాజు ఆజ్ఞ ప్రకారం సైనికులు రామదాసును బంధించి గోల్కొండకు తీసుకెళ్లారు. అక్కడ ఆయనను ఒక చీకటి జైలులో బంధించారు (ఈ జైలును ఇప్పటికీ గోల్కొండ కోటలో చూడవచ్చు). తాను వాడుకున్న 6 లక్షల వరహాల పన్ను సొమ్మును తిరిగి చెల్లిస్తేనే విడుదల చేస్తానని తానీషా షరతు విధించారు. అంత పెద్ద మొత్తాన్ని చెల్లించడం రామదాసుకు అసాధ్యం కావడంతో, ఆయనను గొలుసులతో బంధించి కొరడాలతో కొడుతూ చిత్రహింసలకు గురిచేశారు.

జైలులో ఆవేదన మరియు రామ కీర్తనల సృజన:

రామదాసు దాదాపు 12 సంవత్సరాల పాటు గోల్కొండ జైలులో కఠిన కారాగార శిక్ష అనుభవించారు. సాధారణంగా భక్తులు దేవుడిని శాంతంగా పొగుడుతూ కీర్తనలు రాస్తారు, కానీ రామదాసు తాను అనుభవిస్తున్న నరకయాతనను భరించలేక రాముడిపై భక్తితో, కోపంతో, ఆవేదనతో అనేక కీర్తనలు రచించారు. ఒకానొక సందర్భంలో తన బాధను చూడలేక, సీతమ్మ తల్లిని వేడుకుంటూ “నన్ను బ్రోవమని చెప్పవే సీతమ్మ తల్లి” అని కీర్తన రాశారు, అంటే తన కష్టాల గురించి రాముడికి సిఫార్సు చేయమని ఆమెను ప్రార్థించారు. రామదాసు పడుతున్న ఈ బాధలను చూసి చలించిన లక్ష్మీదేవి, విష్ణుమూర్తిని కలిసి ఆయనను ఎందుకు రక్షించడం లేదని ప్రశ్నించింది.

పూర్వజన్మ కర్మ మరియు విముక్తికి మార్గం:

లక్ష్మీదేవి ప్రశ్నకు సమాధానంగా విష్ణుమూర్తి ఒక రహస్యాన్ని వెల్లడించారు. రామదాసు గత జన్మలో ఒక చిలకను పంజరంలో బంధించాడని, ఆ చిలక పంజరంలో పడిన వేదననే ఇప్పుడు రామదాసు అనుభవిస్తున్నాడని చెప్పారు. ఏదైనా పాపం చేస్తే దాని ఫలాన్ని అనుభవించక తప్పదని, ఆ పూర్వజన్మ కర్మ ముగియగానే తానే స్వయంగా వెళ్లి రామదాసును కాపాడుతానని విష్ణుమూర్తి అభయమిచ్చారు. అలా రామదాసు తన కర్మను అనుభవించి ముగించిన తర్వాత, ఆయనను రక్షించే సమయం ఆసన్నమైంది.

రామలక్ష్మణుల ఆగమనం మరియు తానీషాకు ధన సమర్పణ:

రామదాసు తన పూర్వజన్మ కర్మను అనుభవించి ముగించిన తరువాత, ఆయనను రక్షించే సమయం ఆసన్నమైందని గ్రహించిన శ్రీరాముడు మరియు లక్ష్మణుడు రాజకుమారుల వేషధారణలో గోల్కొండకు బయలుదేరారు. ఒక రాత్రి వేళ, తానీషా తన గదిలో నిద్రిస్తుండగా, రామలక్ష్మణులు అత్యంత తేజస్సుతో అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యారు. వారి నుండి వెలువడుతున్న అద్భుతమైన శక్తికి మరియు వెలుగుకు తానీషా నిద్రలేచి, కనీసం అరవలేక ఆశ్చర్యంతో వారిని చూస్తూ ఉండిపోయాడు. అప్పుడు ఆ రాజకుమారులు తమ వద్ద ఉన్న ఒక సంచిని తీసి, అందులో ఉన్న 6 లక్షల వరహాలను తానీషా ముందు కుమ్మరించారు. తాము రామదాసు యొక్క దాసులమని, ఆయన విడుదల కోసం ఈ ధనాన్ని చెల్లిస్తున్నామని చెప్పి వారు మాయమయ్యారు. ఆ సమయంలో తానీషాకు ఎటువంటి సందేహాలు కలగకుండా, ఆ ధనాన్ని స్వీకరించి వెంటనే రామదాసును విడుదల చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

రామదాసు విడుదల మరియు అద్భుతమైన మలుపు:

తానీషా స్వయంగా జైలు వద్దకు వెళ్లి, రామదాసును కలిసి “నీ కోసం ఇద్దరు దాసులు వచ్చి నీ బాకీ మొత్తం చెల్లించారు, ఇక నువ్వు వెళ్లొచ్చు” అని చెప్పారు. రామదాసును గౌరవప్రదంగా విడిపించడమే కాకుండా, ఆయనకు మంచి వస్త్రాలు ఇచ్చి తిరిగి భద్రాచలానికి తహశీల్దార్‌గా నియమించారు. కొన్ని కథనాల ప్రకారం, ఆ 6 లక్షల వరహాలను కూడా తానీషా తిరిగి రామదాసుకే ఇచ్చి, వాటితో ఆలయాన్ని మరింత అభివృద్ధి చేయమని కోరారు. అయితే, తనను విడిపించడానికి వచ్చిన ఆ ‘దాసులు’ మరెవరో కాదు, స్వయంగా తన ఆరాధ్య దైవమైన రామలక్ష్మణులే అని రామదాసు గ్రహించి పులకించిపోయారు. ఆ ధనంతో ఆయన రామునికి అద్భుతమైన ఆభరణాలు చేయించి, ఆలయాన్ని సర్వాంగ సుందరంగా తీర్చిదిద్దారు.

వైకుంఠ ప్రయాణం మరియు రామదాసు ముక్తి:

రామదాసు తన శేష జీవితమంతా భద్రాచలంలో రాముని సేవలోనే గడిపారు. ప్రతిరోజూ ఆలయానికి వెళ్లి పూజలు నిర్వహించి, సాయంత్రానికి ఇంటికి చేరుకుని నిత్యం రామనామ స్మరణ చేస్తూ ఉండేవారు. వయసు పైబడిన తర్వాత, తాను ఇక ఆలయానికి రాలేనని గ్రహించిన రామదాసు, తనను తన లోకానికి తీసుకెళ్లమని రాముడిని వేడుకున్నారు. ఒకరోజు వైకుంఠం నుండి ఒక దివ్య విమానం నేరుగా రామదాసు ఇంటి ముందు వచ్చి ఆగింది. విష్ణుమూర్తి పంపిన పార్షదులు వచ్చి ఆయనను రమ్మని కోరారు. రామదాసు తన భార్య కమలాంబను కూడా రమ్మని పిలవగా, ఆమె ఆ రోజు ఆ మాటలను సామాన్యంగా తీసుకుని, “మీరు వెళ్లండి, నేను తర్వాత వస్తాను” అని బదులిచ్చింది. అలా రామదాసు ఆ విమానంలో వైకుంఠానికి చేరుకున్నారు.

కమలాంబ ఆవేదన మరియు ఆకాశవాణి మాట:

విమానం వెళ్తున్న శబ్దాన్ని విని బయటకు వచ్చిన కమలాంబ, తన భర్త వైకుంఠానికి వెళ్లడం చూసి ఎంతో ఆవేదన చెందింది. తాను కూడా చిన్నప్పటి నుండి రాముని సేవలోనే ఉన్నానని, తనను ఎందుకు వదిలి వెళ్లారని గర్భగుడిలోకి వెళ్లి ఏడ్చింది. అప్పుడు ఒక ఆకాశవాణి వినిపించి, ఆమె తన కుమారుడైన రఘురాముడిని పెంచి పెద్ద చేయాలని, అతను వృద్ధిలోకి వచ్చిన తర్వాత తామే స్వయంగా వచ్చి ఆమెను తీసుకెళ్తామని అభయమిచ్చింది. ఇలా భక్త రామదాసు చరిత్ర భక్తికి, సహనానికి మరియు భగవంతుని కృపకు నిదర్శనంగా నిలిచిపోయింది.

See Also plz click on this: bhadrachalam-yatra-charitra-visheshalu

మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ చరిత్ర ను చూడండి.