మహాభారత సంగ్రామంలో 17వ రోజు భారతీయులు ఎన్నటికీ మరచిపోలేని ఒక అత్యంత కీలకమైన, భావోద్వేగభరితమైన ఘట్టం జరిగింది. రథచక్రం నేలలో కూరుకుపోయి, ఆయుధం లేక రథం కింద నిలబడిన మహావీరుడు కర్ణుడిపై అర్జునుడు అస్త్రప్రయోగం చేసి నేలకూల్చాడు. అయితే మరణశయ్యపై ప్రాణాలు విడుస్తున్న ఆ సమయంలో కర్ణుడు కృష్ణుడిని అడిగిన 3 వరాలు ఏంటో తెలుసుకోవడం మహాభారతంలో ఎవరికీ తెలియని అత్యంత ఆసక్తికరమైన రహస్యాలలో ఒకటి. యుద్ధభూమిలో దానవీర శూరుడైన కర్ణుడు తన చివరి క్షణాల్లో పరమాత్మను ఏమని వేడుకున్నాడో, ఆ వరాల వెనుక ఉన్న అంతరార్థం ఏమిటో ఇప్పుడు వివరంగా తెలుసుకుందాం.
కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో కర్ణుడి మరణం – శ్రీకృష్ణుని సాన్నిధ్యం
కురుక్షేత్ర రణరంగంలో శరతల్పంపై నెత్తురోడుతూ, ప్రాణాల కోసం కొట్టుమిట్టాడుతున్న సమయాన కూడా కర్ణుడి ముఖంలో ఎలాంటి భయం గానీ, పశ్చాత్తాపం గానీ కనిపించలేదు. అయితే, ఈ ప్రపంచానికి కర్ణుడి అసలైన దానగుణాన్ని, అతని త్యాగ నిరతిని చివరిసారిగా చాటి చెప్పాలని జగన్నాథుడైన శ్రీకృష్ణుడు భావించాడు. అందుకే ఆయన ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడి రూపం ధరించి, మరణశయ్యపై ఉన్న కర్ణుడి వద్దకు వెళ్లాడు.
బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉన్న కృష్ణుడు కర్ణుడిని చూసి, “ఓ రాధేయా! నీవు గొప్ప దానశీలుడివని విని నీ వద్దకు వచ్చాను. కానీ నువ్విప్పుడు మరణానికి అత్యంత సమీపంలో ఉన్నావు. ఈ సమయంలో నాకు దానం చేయడానికి నీ వద్ద ఏమైనా మిగిలి ఉందా?” అని ప్రశ్నించాడు. ఆ మాటలు విన్న కర్ణుడు చిరునవ్వు నవ్వి, తన నోటిలో ఉన్న రెండు బంగారు పళ్ళను రాతితో కొట్టి విరిచి, రక్తసిక్తమైన చేతులతోనే ఆ బ్రాహ్మణుడికి ఇవ్వబోయాడు. అయితే అశుద్ధంగా ఉన్న ఆ బంగారాన్ని తాను స్వీకరించలేనని బ్రాహ్మణుడు అనడంతో, కర్ణుడు తన సమీపంలో ఉన్న బాణంతో నేలను గుచ్చి గంగను రప్పించి, ఆ పళ్ళను శుభ్రం చేసి దానంగా ఇచ్చాడు.
కర్ణుడి అపారమైన దానగుణానికి, నిశ్చలమైన ధర్మానికి సంతోషించిన శ్రీకృష్ణుడు తన నిజరూపమైన దివ్య మంగళ స్వరూపాన్ని దర్శింపజేశాడు. “సమస్త పుణ్యఫలాన్ని కూడా దానం చేసిన ఓ మహావీరా! నీ త్యాగానికి నేను పరవశించిపోయాను. నీకేం కావాలో కోరుకో, నెరవేరుస్తాను” అని అభయమిచ్చి, 3 వరాలు కోరుకోమని ఆదేశించాడు.
కర్ణుడు చనిపోయే ముందు శ్రీకృష్ణుడిని కోరిన ఆ 3 వరాలు ఇవే!
కురుక్షేత్ర యుద్ధభూమిలో ప్రాణాలు విడుస్తున్న సమయంలో, దానవీర శూర కర్ణుడు శ్రీకృష్ణుడి నిజరూప దర్శనం పొంది కోరుకున్న ఆ 3 దివ్య వరాల సంక్షిప్త వివరాలు ఇవే:
1. మొదటి వరం: వచ్చే జన్మలో కులం పేరుతో అన్యాయం జరగకూడదు
కర్ణుడు శ్రీకృష్ణుడిని అడిగిన మొదటి వరం అతని జీవితకాల వేదనకు, పొందిన తీవ్ర అవమానాలకు ప్రతిరూపం. జన్మచేత కౌంతేయుడైనప్పటికీ, పరిస్థితుల ప్రభావం వల్ల పెరిగిన తీరు కారణంగా సమాజం అతనిని “సూతపుత్రుడు” (సోదరులు, రథసారథుల కులంలో పెరిగినవాడు) అని పిలిచి నిరంతరం హేళన చేసింది. మహాభారతంలో విలువిద్యలో అపారమైన నైపుణ్యం, సాటిలేని వీరత్వం ఉన్నప్పటికీ, ప్రతీ ఘట్టంలోనూ అతని కులమే అతనికి అర్హత లేదనే అపవాదును తెచ్చిపెట్టింది.
పాండవుల, కౌరవుల సమక్షంలో రంగస్థలంపై తన వీరత్వాన్ని నిరూపించుకోవడానికి సిద్ధపడినప్పుడు, ద్రౌపదీ స్వయంవరంలో విల్లు ఎత్తబోయినప్పుడు, చివరికి పరశురాముని వద్ద విద్యనభ్యసించే సమయంలో కూడా “సూతపుత్రుడు” అనే ముద్ర అతని అర్హతను తొక్కిపెట్టింది. ఈ మానసిక క్షోభను కర్ణుడు తన జీవితాంతం అనుభవించాడు.
అందుకే మరణశయ్యపై ఉన్నప్పుడు, స్వార్థంతో తన కోసం ఏ సిరిసంపదలనో లేదా రాజ్యాన్నో కోరుకోకుండా — “ఓ వాసుదేవా! నాకు రాబోయే జన్మంటూ ఉంటే (No Injustice in Next Birth), నా జన్మ లేదా కులం కారణంతో నాలాంటి ఏ ఒక్క వ్యక్తి కూడా సమాజంలో అన్యాయానికి, అవమానానికి గురికాకూడదు. పుట్టుకతో కాకుండా వ్యక్తిత్వంతో, ప్రతిభతో గుర్తింపు పొందే సమాజం ఏర్పడాలి” అని ప్రార్థించాడు. శ్రీకృష్ణుడు కర్ణుడి భావోద్వేగానికి, సమానత్వ కాంక్షకు ముగ్ధుడై ఈ ప్రథమ వరాన్ని అనుగ్రహించాడు.
2. రెండవ వరం: శ్రీకృష్ణుడు తన అంగరాజ్యంలోనే మళ్లీ జన్మించాలి
కర్ణుడు కోరుకున్న రెండవ వరం తన రాజ్యా ప్రజల పట్ల అతనికున్న నిస్సీమ ప్రేమను, బాధ్యతారాహిత్యం లేని ధర్మబుద్ధిని చాటిచెబుతుంది. రంగస్థలంలో “సూతపుత్రుడు” అనే కారణంతో అందరి ముందు తీవ్ర అవమానానికి గురవుతున్న సమయంలో, దుర్యోధనుడు కర్ణుడి వీరత్వానికి తగిన గౌరవం ఇస్తూ “అంగదేశం” (Anga Desham) కు రాజుగా పట్టాభిషేకం చేశాడు. నాటి అంగదేశం ప్రస్తుత బీహార్ రాష్ట్రంలోని భాగల్పూర్, ముంగేర్ మరియు దాని పరిసర ప్రాంతాలతో విస్తరించి ఉంది.
రాజ్యాధికారం దక్కిన నాటి నుండి తన చివరి శ్వాస వరకు కర్ణుడు అంగరాజ్య ప్రజలను సొంత బిడ్డల కంటే మిన్నగా పాలించాడు. వారి సుఖసంతోషాల కోసం, క్షేమం కోసం నిరంతరం పరితపించాడు. కురుక్షేత్ర రణరంగంలో తాను మరణిస్తే, తన అంగదేశ ప్రజలు అనాథలైపోతారేమోనని, సరైన మార్గదర్శకుడు లేక ఇబ్బందులు పడతారేమోనని కర్ణుడు తీవ్రంగా కలతచెందాడు.
అందుకే పరమాత్మను వేడుకుంటూ — “హే కృష్ణా! నీవు నా అంగరాజ్య ప్రజలను ఎప్పటికీ ఒంటరిని చేయకూడదు. నీవు తదుపరి అవతారంలో మళ్లీ జన్మించాల్సి వస్తే, ఈ అంగదేశంలోనే (Modern Bihar / Bhagalpur area) జన్మించి, నా ప్రజలను ధర్మమార్గంలో నడిపించి పాలించాలి” అని ప్రార్థించాడు. తన మరణ సమయంలో కూడా తన ప్రజల భవిష్యత్తు కోసమే ఆలోచించిన కర్ణుడి ప్రజానురాగానికి శ్రీకృష్ణుడు పరవశించిపోయాడు.
3. మూడవ వరం: పాపాలు లేని పవిత్ర స్థలంలో అంత్యక్రియలు (Virgin Soil)
కర్ణుడు శ్రీకృష్ణుడిని అడిగిన మూడవ వరం అత్యంత లోతైనది, ఆధ్యాత్మిక ప్రాధాన్యత కలిగినది. తన జీవితాంతం ధర్మాధర్మాల నడుమ నలిగిపోయిన కర్ణుడు, చివరికి తన దేహానికి జరిగే దహన సంస్కారాల విషయంలో ఒక అపూర్వమైన షరతును విధించాడు. కురుక్షేత్ర సంఫుటనలో కౌరవుల పక్షాన నిలబడాల్సి వచ్చినా, అంతర్గతంగా అధర్మం వల్ల కలిగే పాపభారాన్ని కర్ణుడు స్పష్టంగా గుర్తించాడు. భూమిపై మనుషులు చేసే స్వార్థం, అబద్ధాలు, ద్రోహాలు, హింసల వల్ల ప్రతి అంగుళం నేల ఏదో ఒక పాపపు ఛాయలతో నిండి ఉందనేది అతని భావన.
అందుకే తన చివరి కోరికగా — “ఓ జగన్నాథా! నా దేహానికి ఎలాంటి శారీరక, మానసిక లేదా భూసంబంధిత పాపాలు తాకని ప్రదేశంలో మాత్రమే అంత్యక్రియలు జరగాలి. ఈ భూమండలంపై ఏ మానవుడూ పాపం చేయని, అత్యంత పవిత్రమైన కన్యాభూమి (Virgin Soil / Absolute Sinless Landscape) పై మాత్రమే నా శరీరాన్ని దహనం చేయాలి” అని వేడుకున్నాడు.
ఈ భూమిపై తాను ఎన్నో అవమానాలు ఎదుర్కొన్నప్పటికీ, మరణానంతరం తన ఆత్మ పూర్తి నిష్కల్మషమైన, పవిత్రమైన స్థలంలో మాత్రమే శాంతించాలని కర్ణుడు ఆకాంక్షించాడు. అనైతికత, అధర్మం మరియు పాపపు ప్రమేయం లేని ప్రదేశంలో మాత్రమే తనకు ఆఖరి సంస్కారం జరగాలనే ఈ కోరిక, అతని లోతైన ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వతకు నిదర్శనం.
కృష్ణుడు కర్ణుడి చివరి కోరికను తన అరచేతిలో ఎలా తీర్చాడు?
కర్ణుడి మూడవ వరమైన “పాపాలు లేని పవిత్ర స్థలంలోనే (Virgin Soil) అంత్యక్రియలు జరగాలి” అనే కోరిక వినగానే శ్రీకృష్ణుడు తీవ్రంగా ఆలోచనలో పడ్డాడు. సృష్టి ప్రారంభం నుండి కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామం వరకు సమస్త భూమండలంపై ప్రతి అంగుళం నేల ఏదో ఒక జీవి మరణానికో, అబద్ధానికో, మోసానికో లేదా అధర్మానికో వేదికైంది. మానవ పాపాలు తాకని, పూర్తి పవిత్రమైన ప్రదేశం ఈ సమగ్ర భూగోళంపై ఎక్కడా లభించడం అసాధ్యమనిపించింది.
అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు తన లీలామానుష విగ్రహత్వంలోని పరమోన్నత దివ్యత్వాన్ని ప్రదర్శించాడు. తన కుడి అరచేతిని చాచి కర్ణుడితో ఇలా అన్నాడు: “ఓ ధర్మవీరా! ఈ సమస్త విశ్వంలో ఏ పాపానికి, వికారానికి లోనుకాక, నిత్య పవిత్రంగా ఉన్నది నా దేహం ఒక్కటే. నా అరచేయి ఏ అధర్మానికీ లొంగని పవిత్రమైన స్థలం.”
అనంతరం, శ్రీకృష్ణుడు కర్ణుడి పవిత్ర దేహాన్ని తన సొంత అరచేతిపై ఉంచుకుని, తన దివ్య శక్తితో అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేసి దహన సంస్కారాలు నిర్వహించాడు. విశ్వంలోనే ఏ వీరుడికీ దక్కని ఈ అపూర్వ గౌరవం ఒక్క కర్ణుడికి మాత్రమే దక్కింది.
ప్రత్యామ్నాయ కథనం – తాపీ నదీ తీరం (గుజరాత్):
కొన్ని ప్రాంతీయ మహాభారత కథనాలు మరియు జానపద గ్రంథాల ప్రకారం, శ్రీకృష్ణుడు కర్ణుడి అంత్యక్రియల కోసం పరమ పవిత్రమైన ప్రదేశాన్ని వెతుకుతూ గుజరాత్లోని సూరత్ సమీపంలో ఉన్న తాపీ (Tapti) నదీ తీరానికి చేరుకున్నాడు. సూర్యభగవానుడి పుత్రిక అయిన తాపీ నది ఒడ్డున, మనుషుల పాపాలు తాకని ఒక పవిత్ర ప్రదేశంలో కృష్ణుడు మరియు పాండవులు కలిసి కర్ణుడికి దాహక్రియలు జరిపారని నమ్ముతారు. అక్కడ నేటికీ “కురుక్షేత్ర శ్మశాన భూమి” పేరిట కర్ణుడి స్మారక ప్రదేశం ఉంది.
Read also : గాంధారి తన కళ్ళకు గంతలు కట్టుకోవడానికి గల అసలు కారణం ఏంటి?
Frequently Asked Questions – FAQs
శ్రీకృష్ణుడు తన సొంత అరచేతిపై కర్ణుడి భౌతిక కాయాన్ని ఉంచి, పాండవులతో కలిసి పవిత్రమైన రీతిలో అంత్యక్రియలు మరియు దహన సంస్కారాలు నిర్వహించాడు.
మరణశయ్యపై ఉన్న కర్ణుడు తన జీవితకాలంలో సంపాదించిన సమస్త పుణ్యఫలాన్ని మరియు దానఫలాన్ని బ్రాహ్మణ రూపంలో వచ్చిన శ్రీకృష్ణుడికి చివరి దానంగా సమర్పించాడు.
మహాభారత ఇతిహాసంలో కర్ణుడి పాత్ర త్యాగానికి, ధర్మానికి, సాటిలేని దానగుణానికి ఒక నిలువెత్తు నిదర్శనం. ప్రతి అడుగులోనూ అన్యాయాలు, అవమానాలు ఎదురైనప్పటికీ, తన ఉదార స్వభావాన్ని మరియు ధర్మనిష్ఠను ఎన్నడూ వీడలేదు. చనిపోయే ముందు కర్ణుడు శ్రీకృష్ణుడిని అడిగిన 3 వరాలు అతని గొప్ప వ్యక్తిత్వాన్ని, సమాజంలో సమానత్వం పట్ల అతనికున్న ఆకాంక్షను చాటిచెబుతాయి. యుగాలు మారినా, తరాలు మారినా దానవీర శూర కర్ణుడి అమర గాథ భారతీయుల హృదయాల్లో ఎప్పటికీ శాశ్వతంగా నిలిచిపోతుంది.
మరిన్ని ఇటువంటి వాటి కోసం తెలుగు రీడర్స్ పురాణాలు ను చూడండి.
